Chlooroxide

Chlooroxiden vormen een stofklasse van anorganische verbindingen, bestaande uit chloor en zuurstof, met als algemene molecuulformule Cl_mO_n. Volgens de IUPAC-regels van 2005 worden de chlooroxiden beter zuurstofchloriden genoemd.^[1] De formule O_mCl_n wordt dan ook aanbevolen.

Chloor kan diverse oxidatietoestanden bezitten, gaande van +I tot +VII:

Dichloormonoxide (Cl₂O) ofwel zuurstofdichloride (OCl₂)
Chloormonoxide (ClO) ofwel zuurstof(mono)chloride (OCl)
Dichloordioxide (Cl₂O₂) ofwel dizuurstofdichloride (O₂Cl₂)
Dichloortrioxide (Cl₂O₃) ofwel trizuurstofdichloride (O₃Cl₂)
Dichloortetraoxide of chloorperchloraat (Cl₂O₄) ofwel tetrazuurstofdichloride (O₄Cl₂)
Chloordioxide (ClO₂) ofwel diizuurstofchloride (O₂Cl)
Chloortrioxide (ClO₃) ofwel trizuurstofchloride (O₃Cl)
Dichloorhexaoxide (Cl₂O₆), een peroxide, ofwel hexazuurstofdichloride (O₆Cl₂)
Dichloorheptaoxide (Cl₂O₇) ofwel heptazuurstofdichloride (O₇Cl₂)

Van alle chlooroxiden is chloordioxide de belangrijkste en meest toegepaste verbinding.

Overzicht van de chlooroxiden

Onderstaande tabel geeft een overzicht van de diverse chlooroxiden, gerangschikt volgens stoichiometrische samenstelling en oxidatietoestand van chloor:

	Oxidatietoestand van chloor
	+I	+II	+III	+IV	+V	+VI	+VII
ClO_x		ClO		ClO₂		ClO₃
Cl₂O_y	Cl₂O	Cl₂O₂	Cl₂O₃	Cl₂O₄	–	Cl₂O₆	Cl₂O₇

De verbinding dichloorpentaoxide (Cl₂O₅), waarin chloor oxidatietoestand +V zou bezitten, is tot op heden niet bekend.

Bronnen, noten en/of referenties

↑ Nomenclature of inorganic chemistry. IUPAC recommendations 2005. Royal Society of Chemistry Publishing/IUPAC, Cambridge, UK (2005). ISBN 978-0-85404-438-2.

[1] Nomenclature of inorganic chemistry. IUPAC recommendations 2005. Royal Society of Chemistry Publishing/IUPAC, Cambridge, UK (2005). ISBN 978-0-85404-438-2.

[1]