Dichloormonoxide
| Dichloormonoxide | ||||
|---|---|---|---|---|
| Structuurformule en molecuulmodel | ||||
 | ||||
 | ||||
| Algemeen | ||||
| Chemische formule | Cl2O | |||
| IUPAC-naam | zuurstofdichloride | |||
| Andere namen | dichloridozuurstof, dichloro-oxidaan, chloor(I)oxide | |||
| Molaire massa | 86.9054 g/mol | |||
| CAS-nummer | 7791-21-1 | |||
| Wikidata | Q1154631 | |||
| Fysische eigenschappen | ||||
| Aggregatietoestand | gasvormig | |||
| Smeltpunt | −120.6 °C | |||
| Kookpunt | 4 °C | |||
| Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar). | ||||
| ||||
Dichloormonoxide of (IUPAC: OCl2 zuurstofdichloride) is een chemische verbinding met molecuulformule Cl2O die wordt verkregen uit de voorzichtige oxidatie van chloorgas met kwik(II)oxide. Kleur en geur van dit zware gas lijken op dat van chloorgas. Bij 4 °C condenseert het gas tot een bruine vloeistof. Dichloormonoxide is goed oplosbaar in water waarmee het hypochlorigzuur (HClO) vormt. Dichloormonoxide is zeer instabiel en reageert heftig met vele materialen, waaronder papier.