Chauffeurswoning van Sparrenheide
| Chauffeurswoning van Sparrenheide | ||||
|---|---|---|---|---|
![]() | ||||
| Locatie | ||||
| Plaats | Driebergen-Rijsenburg, Nederland | |||
| Land | Nederland | |||
| Adres | Melvill van Carnbeelaan 115 | |||
| Status en tijdlijn | ||||
| Gereed | 1926 | |||
| Huidig gebruik | Woonhuis (voormalige chauffeurswoning) | |||
| Architectuur | ||||
| Stijlperiode | cottagestijl, Amsterdamse School | |||
| Bouwmateriaal | baksteen, riet | |||
| Prijzen en erkenningen | ||||
| Monumentstatus | gemeentelijk monument | |||
| ||||
De chauffeurswoning van Sparrenheide is een gemeentelijk monument aan de Melvill van Carnbeelaan 115 in Driebergen-Rijsenburg, in de Nederlandse provincie Utrecht. [1]
Geschiedenis
Het pand werd in 1925-1926 gebouwd als chauffeurswoning bij het inmiddels verdwenen buitenhuis Sparrenheide. Het ontwerp is afkomstig van het architectenbureau Van Velze‑Oskam, en de opdrachtgever was dr. Th.R. Valck Lucassen, een lokaal bestuurder en heraldicus. Lucassen ontwierp in 1931 het gemeentewapen van de uit een fusie ontstane gemeente Driebergen-Rijsenburg.
Het huis maakte oorspronkelijk deel uit van het landgoed Sparrenheide, een buitenplaats die in de late 19e en vroege 20e eeuw een prominente rol speelde in de ontwikkeling van Driebergen als villadorp op de Utrechtse Heuvelrug. Sparrenheide bestond uit een hoofdgebouw, diverse bijgebouwen en een uitgestrekt terrein met lanen en bospercelen. De chauffeurswoning werd gebouwd in een periode waarin automobiliteit voor welgestelde families steeds belangrijker werd. Dienstwoningen voor chauffeurs, tuinlieden en ander personeel waren in die tijd gebruikelijk op grotere buitenplaatsen. Na de sloop van het hoofdgebouw in de tweede helft van de 20e eeuw bleef de dienstwoning als zelfstandig woonhuis bestaan.
Architectuur
Het ontwerp van Van Velze‑Oskam vertoont kenmerken van de traditionele landhuisstijl, gecombineerd met invloeden van de Amsterdamse School. Kenmerkend zijn de asymmetrische gevelcompositie, het gebruik van rode baksteen en donkere dakpannen, de steile kap met overstekken en de zorgvuldige metselwerkdetails dienstwoningen ontwierpen.
Monumentenstatus
Het pand is aangewezen als gemeentelijk monument vanwege de architectonische kwaliteit, de cultuurhistorische waarde als overblijfsel van het verdwenen landgoed Sparrenheide en de typologische betekenis als vroeg‑20e‑eeuwse chauffeurswoning.
Zie ook
Bronnen
- Heuvelrugtopografie
- Monumentenlijst Utrechtse Heuvelrug
- Dick Steenwijk - Heg en Steg; ISBN 90-6720-236-3 (Zeist, 2000)
Referentie
