Charles Hermite

Charles Hermite
Persoonlijke gegevens
Titelatuur/graad	baccalauréat, Bachelor of Science
Geboortedatum	24 december 1822
Geboorteplaats	Dieuze
Overlijdensdatum	14 januari 1901
Overlijdensplaats	Parijs
Beroep	wiskundige,[1] academisch docent, maître de conférences,[2] professeur des universités, academisch docent[2]
Lid van	Royal Society,[3] Société Philomathique de Paris, Franse Academie van Wetenschappen,[3] Russische Academie van Wetenschappen, Koninklijke Zweedse Academie van Wetenschappen, Ligue de la Patrie Française, Hongaarse Academie van Wetenschappen, Académie de Stanislas,[4] American Academy of Arts and Sciences, Accademia Nazionale dei Lincei, Russische Academie van Wetenschappen, Pruisische Academie van Wetenschappen, Accademia Nazionale delle Scienze detta dei XL, Royal Society of Edinburgh,[3] Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen, Turijnse Academie van Wetenschappen,[5] Göttinger Academie van Wetenschappen
Academische achtergrond
Alma mater	Lycée Henri-IV (1840),[6] Lycée Louis-le-Grand (1840; 1841),[3] École polytechnique (1841; 1842)[3]
Promotor(s)	Eugène Charles Catalan[7]
Wetenschappelijk werk
Vakgebied(en)	algebra, getaltheorie, wiskunde, analyse, kwadratische vorm, orthogonale polynomen, elliptische functie
Bekend van	Hermite-polynoom, Hermite–Lindemann Theorem, Hermite distribution, Hermite interpolation, cubic Hermite spline, Ongelijkheid van Hermite-Hadamard, Hermite constant, Hermite normal form, Gauss–Hermite quadrature, Hermitian manifold
Prijzen en erkenningen	Grootofficier in het Legioen van Eer, Orde van Verdienste voor Kunst en Wetenschap, Buitenlands lid van de Royal Society (27 november 1873),[8] Commandeurs Grootkruis van de Noordsterorden, eredoctoraat van de Universiteit Luik (1893)[9]

Charles Hermite (24 december 1822 – 14 januari 1901) was een Franse wiskundige die onderzoek deed in de getaltheorie, kwadratische vormen, orthogonale veeltermen, elliptische functies en algebra. De Hermite-polynomen, de Hermite-normaalvorm, Hermitische matrices en Hermitische operatoren zijn naar hem vernoemd.

Hij was de eerste die bewees dat e, de basis van de natuurlijke logaritme, een transcendent getal is. Zijn methodes werden later gebruikt door Carl Louis Ferdinand von Lindemann (1852 - 1939) voor het bewijs van zijn gevierde stelling dat π een transcendent getal is.

• (en) Charles Hermite op MacTutor
• (en) James, I, Remarkable Mathematiciens, From Euler to von Neumann (Opmerkelijke wiskundigen van Euler tot von Neumann), Cambridge University Press, 2002, ISBN 9780521520942, pag. 173-177

Zie de categorie Charles Hermite van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.