Champ’Aubert
| Champ’Aubert | ||||
|---|---|---|---|---|
 | ||||
| Locatie | ||||
| Plaats | Boterbloem 1, Driebergen-Rijsenburg | |||
| Land | Nederland | |||
| Adres | Boterbloem 1 | |||
| Coördinaten | 52° 3′ NB, 5° 16′ OL | |||
| Vernoemd naar | Champaubert | |||
| Status en tijdlijn | ||||
| Gereed | 1852 | |||
| Huidig gebruik | boerderij, evenementenlocatie | |||
| Bouwkundige informatie | ||||
| Opdrachtgever(s) | Van Heeckeren | |||
| Prijzen en erkenningen | ||||
| Monumentstatus | Gemeentelijk monument | |||
| Monumentnummer | 1581/WN241 | |||
| Detailkaart | ||||
  | ||||
| ||||
Champ’Aubert is een 19e‑eeuws gemeentelijk monument in Driebergen-Rijsenburg, gemeente Utrechtse Heuvelrug. De langhuisboerderij werd in 1852 gebouwd in opdracht van een lid van de adellijke familie Van Heeckeren en ontleent haar naam aan het Franse plaatsje Champaubert, waar een baron Van Heeckeren had deelgenomen aan een veldslag tijdens de Napoleontische oorlogen.[1]
Van Heeckeren
De geschiedenis van Champ’Aubert is nauw verbonden met de familie Van Heeckeren van Enghuysen, een adellijke familie met aanzienlijke bezittingen in de regio. In 1789 verwierf E.F. baron van Heeckeren de heerlijke rechten over Driebergen, gekocht van de dames Schellinger. Hierdoor mocht hij zich Heer van Driebergen noemen. De familie bewoonde onder meer kasteel Beverweerd en bezat daarnaast de heerlijkheid Scherpenzeel. [2]
In 1803 droeg Van Heeckeren de heerlijkheid Driebergen over aan Jan Jacob van Westrenen, waarna de familie zich grotendeels terugtrok uit het bestuurlijke leven van Driebergen. Wel bleven zij landerijen en boerderijen in de omgeving bezitten.
Bouw van Champ’Aubert
Rond 1850 maakte Driebergen‑Rijsenburg een overgang door van een overwegend agrarisch dorp naar een gebied met landgoederen, buitenplaatsen en kleinschalige landbouw. Adellijke families en stedelijke elite investeerden in nieuwe boerderijen, dienstwoningen en landgoedarchitectuur, passend bij de groeiende aantrekkingskracht van de Utrechtse Heuvelrug als woon- en recreatiegebied.
In 1852 werd de bestaande hofstede Hoenderdaal afgebroken en vervangen door een nieuwe boerderij, die de naam Champ’Aubert kreeg.[3] De bouw van de boerderij past in de bredere trend van modernisering van landgoederen in de 19e eeuw.
Langhuisboerderij
Champ’Aubert is gebouwd als een langhuisboerderij, een traditioneel boerderijtype op de Utrechtse Heuvelrug waarbij woonhuis en stal in elkaars verlengde liggen. Dit type was functioneel voor gemengde landbouwbedrijven en kenmerkend voor de streek. In de 20e eeuw verloor Champ’Aubert geleidelijk zijn agrarische functie. Uiteindelijk kreeg het gebouw een nieuwe bestemming als monumentaal pand en later als locatie voor bijeenkomsten en evenementen. Hoewel de boerderij in de loop van de tijd is aangepast, zijn veel 19e‑eeuwse elementen behouden gebleven.