Canal del Dique
Het Canal del Dique is een 118 km kanaal dat de Baai van Cartagena (bij de corregimiento de Pasacaballos ) verbindt met de rivier de Magdalena in het departement Bolívar in Noord-Colombia . Het kanaal is een kunstmatige arm van de rivier de Magdalena en het oostelijke deel vormt het grootste deel van de grens tussen de departementen Bolívar en Atlántico . De haven aan de rivier de Magdalena is Calamar .
Geschiedenis
Het kanaal was nodig omdat de monding van de rivier de Magdalena (die toegang gaf tot het binnenland van Colombia) vrijwel ondoordringbaar was en de twee belangrijkste koloniale havens van Colombia (Cartagena en Santa Marta ) geen toegang tot de rivier hadden.[1] Het werd in 1582 door de Spanjaarden gebouwd, maar raakte al snel in verval; het werd in 1650 herbouwd.[2]
Echter, tegen het einde van de 18e eeuw was het kanaal onbegaanbaar geworden, behalve in tijden van hoge rivierafvoer, en in 1821 was het volledig verzand.[2] Daardoor verplaatste de handel zich steeds meer van Cartagena naar Santa Marta en Sabanilla[2] (een haven nabij de monding van de Magdalena, later overschaduwd door Puerto Colombia en Barranquilla ). In 1831 begonnen handelaren in de stad te lobbyen voor de heropening van het kanaal, maar herhaalde pogingen om het kanaal opnieuw uit te babberen mislukten en tegen het einde van de 19e eeuw werd het vervangen door een spoorlijn.[2]
De Amerikaanse ingenieur George M. Totten hielp halverwege de 19e eeuw mee aan de herbouw van een deel van dit kanaal.[3] De Nederlander Wybe Brandsma ging in 1886 op uitnodiging van de Colombiaanse regering naar Cartagena om onder andere de kustverdediging te verbeteren. Hiervan heeft hij verslag gedaan in de KIvI vergadering van 8 november 1897.[4] Ook heeft hij een verbeterd ontwerp gemaakt voor het kanaal. In tegenstelling tot het ontwerp van ir. A.B. Albers stelde hij 3 panden voor in plaats van één. Hij stelde voor om de houten sluisdeuren hiervoor in Nederland te laten maken.
In 1923 en 1952 werd het kanaal verbeterd, maar daarna begon het gebruik ervan af te nemen als gevolg van de toenemende sedimentatie van de rivier de Magdalena.[5] In 1972 werd onder leiding van Nedeco een uitgebreide studie gemaakt naar de morfologie van de Rio Magdalena en het Canal del Dique.[6]
Momenteel (2025) wordt er nog steeds nagedacht over een modernisering van het kanaal om de handel in de haven van Cartagena te stimuleren. Dit denken duurt al een jaar of tien en zo nu en dan wordt besloten om wat te gaan doen, en vervolgens worden de projecten weer afgeblazen.
Sinds 2013 worden er samen met het Nederlandse bedrijf Royal Haskoning DHV rivieromleidingen gepland om de sediment- en waterstroom langs het kanaal te beheersen.[7] Dit heeft geleid tot de aanleg van een nieuw mangrovemoerasgebied , landopbouw en ecologisch herstel in de regio.
In de literatuur
Het kanaal speelt een belangrijke rol in de roman Liefde in tijden van cholera van Gabriel García Márquez.
Referenties
- ↑ | Eduardo Lemaitre| (1988). El Tránsito del Canal del Dique in González, M., Orlando, J. et al. (Eds) Caminos Reales de Colombia. Gearchiveerd op 7 februari 2009. Geraadpleegd op 5 juli 2010.
- 1 2 3 4 Boletín Cultural y Bibliográfico, Número 21, Volumen XXVI, 1989. Gearchiveerd op 22 juli 2010. Geraadpleegd op 31 augustus 2019.
- ↑ Canal del Dique (in English). American Canal Society, David G. Barber, date 2012. Geraadpleegd op 16 december 2022.
- ↑ (11 december 1897). Vergadering van 8 november 1887. De Ingenieur 2 (46)
- ↑ Monsalve Garcia, A. El Canal del Dique: 350 Años de Lucha Continua. Gearchiveerd op 7 juli 2011. Geraadpleegd op 5 juli 2010.
- ↑ Prins, A. (1973). Río Magdalena and Canal del Dique survey project. Nedeco.
- ↑ Project Canal del Dique: bringing Dutch water management expertise to Colombia. www.royalhaskoningdhv.com. Gearchiveerd op 15 juni 2021. Geraadpleegd op 12 maart 2021.
Externe links
