Calomys hummelincki
| Calomys hummelincki IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2016) | ||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 | ||||||||||||
| Calomys hummelincki, collectie Wagenaar Hummelinck, 1947 | ||||||||||||
| Taxonomische indeling | ||||||||||||
| ||||||||||||
| Soort | ||||||||||||
| Calomys hummelincki (Husson, 1960) | ||||||||||||
 | ||||||||||||
| Onderste kiezenrij | ||||||||||||
| Synoniemen | ||||||||||||
|
Baiomys hummelincki (Husson,1960) | ||||||||||||
Afbeeldingen op  Wikimedia Commons | ||||||||||||
Calomys hummelincki op  Wikispecies | ||||||||||||
| ||||||||||||
Calomys hummelincki of dwergwitvoetmuis (Engels: Vesper mouse) is een knaagdier uit het geslacht Calomys.
Taxonomie
Deze soort werd oorspronkelijk, in 1960, beschreven als een soort van Baiomys,[2] maar al in 1962 werd hij naar Calomys verplaatst. Toen werd hij echter als een synoniem van C. laucha gezien; pas in 1976 werd hij weer als een aparte soort erkend. Genetische en karyotypische gegevens ondersteunen de status van C. hummelincki als aparte soort. Het karyotype bedraagt 2n=60, FN=64.
C. hummelincki is vernoemd naar Pieter Wagenaar Hummelinck, die exemplaren van het knaagdier had verzameld tijdens zijn onderzoeksreizen naar de Nederlandse Caraïbische eilanden.[2]
Beschrijving
De dwergwitvoetmuis heeft een zachte, zijdeachtige vacht. De rug is lichtbruin van kleur en gaat naar de flanken toe geleidelijk over in een lichtere, gele tint. De buikzijde is wit tot licht crèmekleurig, met een duidelijke scheidingslijn langs de flanken. De oren zijn lichtbehaard, met glad aanliggende haren aan zowel de binnen- als de buitenzijde. De contouren van de oren zijn goed zichtbaar.
De poten zijn bovenop dicht bedekt met lichte haren, de handpalmen en voetzolen zijn onbehaard. Er zijn zes zoolkussentjes aanwezig. De voorpoot heeft een sterk gereduceerde duim, die zichtbaar is als een kleine knobbel met een rudimentaire nagel.
De staart is korter dan het lichaam en minder dicht behaard aan de bovenzijde dan aan de onderzijde. Aan het uiteinde is een duidelijke haarpluim aanwezig.
Verspreiding en voorkomen
Deze soort komt voor in het noordoosten van Colombia en het noorden en midden van Venezuela en op de nabijgelegen eilanden Aruba en Curaçao. De soort komt voor in allerlei droge habitats, zoals llano's. Er zijn fossielen bekend van Tobago. Het is de meest noordelijke soort van zijn geslacht; hij komt ver ten noorden van de andere soorten van Calomys voor.
De dwergwitvoetmuis geldt als inheems voor Aruba en Curaçao. In 1930 werd het dier voor het eerst door Pieter Wagenaar Hummelinck aangetroffen op Aruba, gevolgd door een eerste vondst op Curaçao in 1945.[2] Het dier wordt maar zelden waargenomen, waardoor er zeer weinig bekend is over de soort. Het is onbekend of er gezonde, stabiele populaties van de dwergwitvoetmuis aanwezig zijn op deze eilanden.[3]
Literatuur
- Martino, A.M.G., Filippucci, M.G. & Capanna, E. 2002. Evolutive pattern of Calomys hummelincki (Husson 1960; Rodentia, Sigmodontinae) inferred from cytogenetic and allozymic data. Mastozoología Neotropical 9(2):187-197.
- Musser, G.G. & Carleton, M.D. 2005. Superfamily Muroidea. Pp. 894-1531 in Wilson, D.E. & Reeder, D.M. (eds.). Mammal Species of the World: a taxonomic and geographic reference. 3rd ed. Baltimore: The Johns Hopkins University Press, 2 vols., 2142 pp. ISBN 0-8018-8221-4
- Voss, R.S. 1991. An introduction to the Neotropical muroid rodent genus Zygodontomys. Bulletin of the American Museum of Natural History 210:1-113
- ↑ (en) Calomys hummelincki op de IUCN Red List of Threatened Species.
- 1 2 3 (en) Husson, A.M. (1960). A new species of the Rodent Baiomys from Aruba and Curaçao. studies on the Fauna of Curaçao and other Caribbean Islands 10 (1): 33-40. Geraadpleegd op 10 november 2025. (PDF).
- ↑ Pors - da Costa Gomez, M., Pors, L. (2025). Zoogdieren, reptielen & amfibieën van Aruba, Curaçao & Bonaire, eerste druk 2025. Michelle Pors - da Costa Gomez & Léon Pors, Drukkerij RAD Dordrecht, p. 60-62. ISBN 978-90-834193-0-5.