Cajallichaam
Cajallichamen (Cajal bodies of coiled bodies) zijn minuscule, bolvormige kernlichaampjes met een diameter van 0,3 tot 1,0 µm. Met name in de celkern van embryonale cellen en tumorcellen, of in metabolisch actieve cellen zoals neuronen komen deze lichaampjes voor. Cajallichamen zijn membraanloze microcompartimenten en bestaan grotendeels uit eiwitten en RNA. Ze werden voor het eerst beschreven door Santiago Ramón y Cajal in 1903.[1] Ze werden herontdekt met behulp van de elektronenmicroscoop en werden later hernoemd naar hun ontdekker.[2]
Cajallichamen raakten in de belangstelling na de ontdekking en klonering van het labelingseiwit p80/Coilin. Cajallichamen zijn betrokken bij een aantal belangrijke RNA-gerelateerde stofwisselingsprocessen zoals de vorming en maturatie van snRNP's, biogenese van ribosomen, splicing, histon-mRNA-interacties en telomeeronderhoud. De spelen een rol in de regulatie en werking van niet-coderend RNA.[3]
Zie ook
- ↑ (es) Cajal SR (1903). Un sencillo metodo de coloracion selectiva del reticulo protoplasmico y sus efectos en los diversos organos nerviosos de vertebrados e invertebrados. Trab Lab Investig Biol Univ Madr 2: 129–221.
- ↑ (en) Gall JG, Bellini M, Wu Z, Murphy C (1999). Assembly of the nuclear transcription and processing machinery: Cajal bodies (coiled bodies) and transcriptosomes.. Molecular Biology of the Cell 10 (12): 4385–402. PMID 10588665. PMC 25765. DOI: 10.1091/mbc.10.12.4385.
- ↑ (en) Morris G. (2008). The Cajal body. BBA Molecular Cell Research 1783 (11): 2108–2115. DOI: 10.1016/j.bbamcr.2008.07.016.