Buzziburg
| Buzziburg | ||||
|---|---|---|---|---|
 | ||||
{{{onderschrift}}} | ||||
| Locatie | ||||
| Adres | Buzziburglaan 14 | |||
| Coördinaten | 52° 3′ NB, 5° 17′ OL | |||
| Status en tijdlijn | ||||
| Verbouwing | 1925, 1932 | |||
| Architectuur | ||||
| Stijlperiode | classicistisch | |||
| Prijzen en erkenningen | ||||
| Monumentstatus | Gemeentelijk monument | |||
| Detailkaart | ||||
  | ||||
| ||||
Buzziburg is een gemeentelijk monument aan de Buzziburglaan in de Utrechtse plaats Driebergen-Rijsenburg.[1]
Het witgepleisterde herenhuis in classicistische stijl werd in 1829 gebouwd als éénlaags appartementengebouw voor de familie Kobus, destijds uitbaters van herberg De Prins van Oranje.[2] Een gevelsteen in de voorgevel verwijst naar de eerste steenlegging. Het pand verrees op het erf van de naastgelegen hofstede Buzziburg, die door Bart Kobus werd gehuurd. De bouw was toegestaan onder de voorwaarde dat het uitsluitend als zomer- en winterverblijf zou dienen. In de loop van de negentiende eeuw raakte de naam Buzziburg ook verbonden aan dit gebouw.
Van 1848 tot 1908 woonde jhr. P.P. van Gelre van Vrijberghe van Westenschouwen in het huis. In 1925 en 1932 volgden verbouwingen, waarbij in 1932 een extra verdieping werd toegevoegd en het pand zijn huidige vorm kreeg. Later fungeerde het enige tijd als rustoord en pension.
Beschrijving
Het rechthoekige pand telt twee bouwlagen onder een afgeplat schilddak. De entree en drie zesruits schuifvensters in de voorgevel zijn resten van het oorspronkelijke, lagere gebouw. De rechterzijgevel heeft een middenrisaliet met fronton. Tuindeuren met bovenlichten geven toegang tot een terras met balustrade. Op de verdieping bevinden zich vensters met roedenverdeling; het middelste venster in de rechterzijgevel is breder uitgevoerd. Aan de straatzijde staat een ijzeren hek met gepleisterde hekpalen met de naam Buzziburg.
Schuur
Bij het huis hoort een bakstenen schuur uit 1905 in neogotische stijl, evenwijdig aan de weg Drieklinken. De schuur heeft een hoog zadeldak, hoge inrijdeuren met getoogd bovenlicht, blindnissen en een hooiluik. Het ontwerp is van architect Alfred Tepe, die eigenaar was van het aangrenzende weiland waar de schuur oorspronkelijk stond.