Bloemenheuvel

Bloemenheuvel
Locatie
Plaats	Hoofdstraat 25, Driebergen-Rijsenburg
Land	Nederland
Status en tijdlijn
Gereed	1845
Verbouwing	1925 (zijvleugels)
Prijzen en erkenningen
Monumentstatus	Gemeentelijk monument
Portaal    Civiele techniek en bouwkunde

Bloemenheuvel is een 19e‑eeuws herenhuis en voormalige buitenplaats aan de Hoofdstraat in Driebergen-Rijsenburg , vlak bij het park Beerschoten-Willinkshof.. Het pand maakt deel uit van het historische lint van buitenplaatsen langs de Utrechtse Heuvelrug en geldt als een karakteristiek voorbeeld van neoclassicistische villabouw in de regio. Het gebouw is aangewezen als gemeentelijk monument. Het landgoed bestaat uit ruim vijf hectare en wordt gebruikt als kantoor.

In 1843 kocht Christiaan Hendrik Cordus (1802–1869) een stuk land van de Driebergse boer Dorresteyn. Suikerfabrikant Cordus woonde al in Driebergen, maar wenste een eigen buitenplaats met een representatieve woning in Frans‑eclectische stijl. Hij liet op het aangekochte terrein een nieuw huis bouwen dat hij de naam Hoogerheide gaf.^[1] De tuin en de overplaats werden aangelegd door een vakman die zich baseerde op de Engelse landschapsstijl, die in deze periode in Nederland sterk in opkomst was.

Cordus vervulde in de daaropvolgende jaren diverse bestuurlijke functies. Hij werd burgemeester van Driebergen, Rijsenburg en Sterkenburg en trad in 1850 toe tot de Provinciale Staten van Utrecht. Voor zijn maatschappelijke verdiensten werd hij benoemd tot ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw.

Na zijn overlijden in 1869 verkochten zijn erfgenamen de buitenplaats in 1870 aan Zweris Knuttel uit Amsterdam. Deze veranderde de naam in Bloemenheuvel, mogelijk naar de vrouw van Cordes, Hendrika Bloemen (1811-1889). In 1873 verkocht Knuttel de buitenplaats. Het blokvormig huis kreeg in 1925 twee zijvleugels in opdracht van Marinus van Notten. In 1925 werd het huis door Marinus van Notten uitgebreid met twee symmetrische zijvleugels, waardoor het zijn huidige, meer monumentale verschijningsvorm kreeg. Toen werd ook het koetshuis tot kantoor omgebouwd. Deze verbouwing werd uitgevoerd door een lokale aannemersfamilie die in die periode meerdere villa’s en landhuizen in Driebergen realiseerde.

Het omliggende terrein ontwikkelde zich tot een kleinschalig landschapspark met slingerpaden, waterpartijen en oude boomgroepen, in lijn met de Engelse landschapsstijl die in de 19e eeuw populair was.

Bloemenheuvel is een witgepleisterd, symmetrisch herenhuis met twee bouwlagen onder een afgeplat schilddak. Kenmerkend zijn een strakke neoclassicistische gevelindeling en de hoge, rechthoekige vensters met eenvoudige omlijstingen. Het pand heeft een centraal geplaatste entree en een ruim opgezet voorerf dat het huis visueel losmaakt van de Hoofdstraat. De later toegevoegde zijvleugels hebben plat dak. Het interieur bevat elementen uit verschillende bouwfasen, waaronder 19e‑eeuwse stucplafonds en vroeg‑20e‑eeuwse paneeldeuren en trappen.

Rond 1985 is het pand geheel gerenoveerd. Toen werd ook het koetshuis tot kantoor omgebouwd. Het pand wordt sindsdien gebruikt als vergader- en trainingslocatie onder de naam Grytte Bloemenheuvel. De historische sfeer van het huis wordt gecombineerd met moderne werk- en ontmoetingsruimten. Het omliggende park is deels toegankelijk voor bezoekers van de locatie.

Het terrein rond Bloemenheuvel ontwikkelde zich in de 19e eeuw tot een kleinschalig landschapspark dat aansloot bij de toen populaire Engelse landschapsstijl. Deze stijl kenmerkt zich door een ogenschijnlijk natuurlijke aanleg, waarbij zichtlijnen, waterpartijen en beplanting zorgvuldig zijn gecomponeerd om een schilderachtig geheel te vormen.

Het park omvatte oorspronkelijk een slingervijver, omgeven door grasvelden en groepen oude loofbomen, waaronder beuken en eiken. Aan de randen van het terrein stonden enkele bijzondere soorten, zoals moerascipressen, die in de 19e eeuw geliefd waren als exotische accenten in landschappelijke tuinen. De padenstructuur bestond uit licht kronkelende wandelpaden die bezoekers langs open en besloten ruimtes leidden. Aan de achterzijde van het huis bevond zich een hoogstamboomgaard, een element dat zowel functioneel als esthetisch was en vaker voorkwam bij buitenplaatsen uit deze periode. Verder lag op het terrein een kleine hertenkamp, een typisch romantisch element dat de idylle van het landleven moest benadrukken.

Hoewel delen van het oorspronkelijke park in de loop van de 20e eeuw zijn gewijzigd, is de historische structuur grotendeels herkenbaar gebleven. Het huidige gebruik als vergader- en trainingslocatie heeft geleid tot een gedeeltelijke openstelling van het terrein, waarbij de landschappelijke kwaliteiten behouden zijn gebleven.

• 1843 - Christiaan Hendrik Cordes
• 1869 - Zweris Knuttel
• 1873 - John Melvill
• Robert Mevill^[2]
• Marinus van Notten
• W.F.J. van Notten^[3]
• McGregor Fashion Group

• Lijst van gemeentelijke monumenten in Driebergen-Rijsenburg