Bisdom Valence
| Diocèse de Valence, Die et Saint-Paul-Trois-Châteaux | ||||
|---|---|---|---|---|
| Basisgegevens | ||||
| Land | ||||
| Kerkprovincie | Lyon | |||
| Bisschopszetel | Valence | |||
| Kathedraal | Sint-Apollinaris | |||
| Website | https://valence.cef.fr/ | |||
| Hiërarchie | ||||
| Bisschop | François Durand | |||
| Statistieken | ||||
| Oppervlakte | 6.522 km² | |||
| Bevolking | 502.877 (2015) | |||
| Katholieken | 289.500 (2015) | |||
| Parochies | 22 | |||
| Locatie | ||||
![]() | ||||
| ||||
Het bisdom Valence of voluit bisdom Valence-Die-Trois-Châteaux (Latijn: Dioecesis Valentinensis-Diensis-Tricastinensis) is een rooms-katholiek bisdom in Frankrijk met als bisschopszetel Valence[1]. Het werd opgericht in het Romeinse keizerrijk na het Edict van Milaan in de vierde eeuw en bestaat sindsdien zonder onderbreking. De oppervlakte van het bisdom bedraagt 6.530 km² en het grondgebied komt overeen met het departement Drôme. De bisschopszetel is de Sint-Apollinariskathedraal van Valence.
In 2023 telde het bisdom ongeveer 298.000 katholieken op een totale bevolking van 517.709 (57,7%). Het bisdom was onderverdeeld in 22 parochies bediend door 59 diocesane priesters en 39 permanente diakens.
Geschiedenis
De kerstening van de Gallo-Romeinse stam der Allobroges begon vanuit Valence, dat als Romeinse stad al fors uitgegroeid was, in vergelijking met de Keltische periode ervoor. Volgens de overlevering ontstond het bisdom in de vierde eeuw.
In 1275 werd het voordien zelfstandige bisdom Die gevoegd bij Valence.[2] In de middeleeuwen moesten de graaf-bisschoppen van Valence het opnemen tegen de graven van Valence.[3] De unie van de bisdommen Die en Valence door paus Gregorius X was bedoeld om machtiger te staan tegenover deze graven.[4] Gregorius X was nog kanunnik in Valence geweest voor hij paus werd. Het mozaïek van de 4 stromen van het aards paradijs dat zich bevindt in Die, werd het symbool van het hele bisdom.[5] De bisschoppen verbleven vooral in Valence. In 1687 werd Die opnieuw een zelfstandig bisdom.
Het bisdom Valence behoorde tot de Franse Revolutie tot de provincie Dauphiné.
Met het concordaat van 1801 werd het grootste deel van het afgeschafte bisdom Saint-Paul-Trois-Châteaux toegevoegd aan Valence[6]. Ook een deel van het aartsbisdom Vienne kwam bij Valence. Vanaf 1847 werden de bisschoppen van Valence automatisch lid van de pauselijke adel, met de titel van pauselijke graaf[7]; deze beslissing knoopte aan met de traditie dat de bisschoppen van Valence graaf-bisschoppen waren in de middeleeuwen. In 1911 mochten de bisschoppen van Valence de titels van de afgeschafte bisdommen Die en Saint-Paul-Trois-Châteaux toevoegen aan hun bisschopstitel.
Met de hervorming van de Franse bisdommen door paus Johannes-Paulus II wisselde het bisdom Valence van kerkprovincie: van Avignon naar Lyon.[8] Door de secularisatie en het teruglopend aantal priesterroepingen werd het aantal parochies teruggebracht van 250 in 1980 naar 126 in 2001 en vervolgens naar 23 in 2002.
Paus Pius VI
Toen paus Pius VI werd gevangen genomen door Napoleon Bonaparte, werd deze naar Valence gesleept. Pius VI stierf er in 1799[9]. De clerus in Parijs sprak over hem in de grafrede: Pius VI, in sede magnus, ex sede major, in coelo maximus[10][11]. Bakkers in Valence bakken een speciale koek, de Suisse de Valence. Deze herinnert aan de Zwitserse soldaten die Pius VI vergezelden in Valence.
Kathedraal Sint-Apollinaris in Valence- Mozaïek van de 4 stromen in het Aards paradijs (Die), symbool van het bisdom Valence
Bisschoppen
Enkele bisschoppen van het oude bisdom Valence

- Sextus van Valence (vierde eeuw)
- Maximus I van Valence (vijfde eeuw)
- Valdebert (vijfde eeuw)
- Apollinaris van Valence (zesde eeuw)
- Willem van Savoye (1224-1239)
- Filips I van Savoye (1242-1267)
- Jan van Genève (1283-1297)
- Jan van Lotharingen-Guise (1521-1523)
- Daniel de Cosnac (1654-1693)
- Alexandre Milon de Mesme (1725-1771)
Bisschoppen sinds 1802

- François Bécherel (1802-1815)
- Marie-Joseph-Antoine-Laurent de la Rivoire de La Tourette (1819-1840)
- Pierre Chatrousse (1840-1857)
- Jean-Paul-François-Marie-Félix Lyonnet (1857-1865)
- Nicolas-Edouard-François Gueullette (1865-1875)
- Charles-Pierre-François Cotton (1875-1905)
- Jean Chesnelong (1906-1912)
- Emmanuel de Gibergues (1912-1919)
- Désiré Paget (1920-1932)
- Camille Pic (1932-1951)
- Joseph-Martin Urtasun (1952-1955)
- Charles-Marie-Paul Vignancour (1957-1966)
- Jean-Barthélemy-Marie de Cambourg (1966-1977)
- Didier-Léon Marchand (1978-2001)
- Jean-Christophe Lagleize (2001-2013)
- Pierre-Yves Michel (2014-2023)
- François Durand (2024- )
Zie ook
- ↑ (en) Diocese of Valence. Catholic Hierarchy.
- ↑ (en) Diocese of Die. Catholic Hierarchy.
- ↑ De adellijke titel bestaat nog onder de vorm Hertog van Valentinois.
- ↑ (fr) Des éléments d'histoire. Diocèse de Valence.
- ↑ (fr) Le logo du diocèse. Diocèse de Valence.
- ↑ (en) Diocese of Saint-Paul-Trois-Châteaux. Catholic Hierarchy.
- ↑ (fr) Chevalier, Ulysse (1867). Notice chronologico-historique sur les Evêques de Valence. Jules Céas et fils, Valence, blz 16.
- ↑ (en) Diocese of Valence. GCatholic.
- ↑ (fr) Son histoire. Diocèse de Valence (2007).
- ↑ Pius VI was groot op de (pauselijke) troon, van de troon (verjaagd in ballingschap) nog groter, in de hemel het grootst.
- ↑ (it) Morono Romani, Gaetano (1858). Dizionario di erudizione storico-ecclesiastica da S. Pietro sino ai nostri giorni.. Tipografia Emiliana, Venetië, "Valence", blz 21.
