Bigo (Genua)
| Bigo | ||||
|---|---|---|---|---|
.jpg) | ||||
De Bigo in de Porto Antico van Genua | ||||
| Locatie | ||||
| Plaats | porto antico | |||
| Adres | Porto Antico di Genova, Calata Cattaneo | |||
| Status en tijdlijn | ||||
| Status | In gebruik | |||
| Gereed | 1992 | |||
| Opening | 1992 | |||
| Bouwkundige informatie | ||||
| Architect(en) | Renzo Piano | |||
| Opdrachtgever(s) | Gemeente Genua | |||
| ||||
De Bigo is een architectonische structuur in de Oude Haven (Porto Antico) van Genua, ontworpen door architect Renzo Piano. Het bouwwerk werd gerealiseerd voor de Genoa Expo '92 (ook bekend als "Colombiadi", de Columbus-vieringen) en is uitgegroeid tot een van de belangrijkste symbolen van de stedelijke herontwikkeling van de Ligurische hoofdstad.[1][2]
De structuur, die zowel qua vorm als naam is geïnspireerd op de bighi (traditionele laadkranen voor schepen),[3] heeft een dubbele functie: het herbergt een roterende panoramische lift die een 360°-uitzicht over de stad biedt, en fungeert tegelijkertijd als draagconstructie voor de membraanoverkapping van het onderliggende Piazza delle Feste (Feestplein). Vanwege zijn symbolische waarde is de Bigo opgenomen in het officiële logo van de Porto Antico di Genova.[4]
Geschiedenis en project
De Bigo werd ontworpen als onderdeel van het grootschalige herontwikkelingsproject van de Oude Haven, dat werd toevertrouwd aan Renzo Piano ter gelegenheid van de 500e verjaardag van de ontdekking van Amerika. De structuur werd ingehuldigd op 15 mei 1992, tegelijk met de opening van de Expo.[2]
Het architectonisch ontwerp werd verzorgd door Renzo Piano Building Workshop, terwijl de complexe structurele berekeningen werden uitgevoerd door het ingenieursbureau Ove Arup & Partners,[5] onder leiding van Peter Rice, een gerenommeerd ingenieur die eerder met Piano had samengewerkt aan projecten zoals het Centre Pompidou in Parijs.[6]
In de loop der jaren heeft de constructie onderhoud ondergaan om slijtage door weersinvloeden en zoutcorrosie tegen te gaan. In 2024 is een grootschalig restauratie- en schilderproject gestart om de integriteit en het oorspronkelijke uiterlijk te behouden.[7]
Beschrijving en structuur
De Bigo is een complexe tuiconstructie van staal, bestaande uit een centrale, hellende mast en zeven armen van verschillende lengtes en functies die naar buiten uitstralen. Het multifunctionele ontwerp maakt het een centraal element van de Oude Haven. Vanuit technisch oogpunt wordt het geclassificeerd als een complexe hybride structuur, die tegelijkertijd in meerdere categorieën valt: een tuimast, een hangende kabel-en-boogconstructie en een hangende tuiconstructie die een tentmembraan ondersteunt.[8]
De panoramische lift
Het bekendste kenmerk van de Bigo is de panoramische lift, gebouwd door het bedrijf Sabiem. De cabine, die plaats biedt aan 30 personen, stijgt langzaam tot een hoogte van 40 meter en maakt daarbij een volledige rotatie van 360°, waardoor bezoekers de haven, het historische stadscentrum en de omliggende heuvels kunnen bewonderen.[4] De rit wordt begeleid door een meertalige audiogids en beschrijvende panelen die helpen bij het identificeren van belangrijke gebouwen en monumenten.
Het liftsysteem, gebaseerd op een tandheugelmechanisme met gespannen kabels, garandeert stabiliteit, zelfs bij harde wind. De structuur is uitgerust met dubbele remsystemen en automatische veiligheidsvoorzieningen voor noodmanoeuvres.[9]
Draagconstructie voor het Piazza delle Feste
Naast zijn toeristische functie vervult de Bigo een fundamentele structurele rol. De twee langste, schuine armen ondersteunen, via een systeem van spankabels, de grote membraanoverkapping van polyester en pvc die het Piazza delle Feste bedekt. Deze integratie van een landschappelijk element met een functionele infrastructuur is een van de meest innovatieve aspecten van het project.[10]
Zestien kabels dragen een reeks slanke, gebogen spanten, die op hun beurt de overkapping ondersteunen. De overkapping bestaat uit vijf panelen van met PTFE gecoat glasvezelmembraan, die constant onder spanning worden gehouden. De openingen tussen de panelen zijn afgedicht met glasplaten die op een mobiel mechanisme zijn gemonteerd, waardoor ze zich kunnen aanpassen aan structurele bewegingen veroorzaakt door variabele belastingen, zoals wind.[10]
Het Piazza delle Feste is een multifunctionele locatie die wordt gebruikt voor evenementen, concerten en in de winter als ijsbaan.[11]
Architectonische betekenis en symboliek
De Bigo wordt beschouwd als een van de meest representatieve werken van Renzo Piano's architectonische filosofie, die gebaseerd is op de integratie van technologie, structurele eenvoud en respect voor het historische geheugen van de locatie.[11] De architect beschreef de ingrepen in de haven zelf als "zeer eenvoudige gebaren die, juist door hun rust, meer kracht krijgen."[12]
De naam en het ontwerp zijn een direct eerbetoon aan de bighi, de metalen kranen die ooit de dokken van de haven bevolkten voor het laden en lossen van vracht. Dit creëert een sterke verbinding tussen het nieuwe stedelijke landschap en het industriële en maritieme verleden van Genua.[3]
Het werk is omschreven als een "sculptuur-infrastructuur", omdat het met succes een esthetische en symbolische dimensie combineert met een puur technische functie.[13] Vandaag de dag is de Bigo, samen met het Aquarium van Genua en de Biosfera, een van de meest herkenbare symbolen van het hedendaagse Genua en de geslaagde herontwikkeling van haar waterkant.[14]
Zie ook
- Expo '92 (Genua)
- Renzo Piano
- Biosfera (Genua)
- Aquarium van Genua
Externe links
- Bigo – Panoramische Lift
- Herontwikkeling van de Oude Haven van Genua, op fondazionerenzopiano.org
Referenties
- ↑ (it) La storia – Porto Antico di Genova. PortoAntico.it. Geraadpleegd op 4 november 2025.
- 1 2 (it) Inaugurazione del Bigo, in occasione dell'apertura dell'Expo 1992. La Stampa (16 mei 1992). Geraadpleegd op 4 november 2025.
- 1 2 (it) Bigo, un simbolo architettonico genovese. Ojeventi.it (2023). Geraadpleegd op 4 november 2025.
- 1 2 (it) Bigo – Ascensore panoramico. Porto Antico di Genova. Geraadpleegd op 4 november 2025.
- ↑ (it) Ciccarelli, Lorenzo, "Renzo Piano Building Workshop. Progetti d'acqua", STAMPA, 2015.
- ↑ (it) Giovanna Rosso Del Brenna (2014). Dalla Fiera del Mare all'Aeroporto. Archeologia industriale e architettura contemporanea nel Porto di Genova. Sagep editori srl. ISBN 9788863732344.
- ↑ (it) Porto Antico di Genova, al via il restauro del Bigo. Ligurianotizie.it (21 februari 2024). Geraadpleegd op 4 november 2025.
- ↑ (en) Krivoshapko, S.N. (2019). Cable-stayed structures for public and industrial buildings. Construction and Reconstruction 81 (1): 23–47. DOI: 10.33979/2073-7416-2019-81-1-23-47.
- ↑ (it) Bigo (1992).
- 1 2 Tian, Di (2011). Membrane Materials and Membrane Structures in Architecture: 60-64.
- 1 2 (it) Recupero del Porto Antico di Genova (pdf). Fondazione Renzo Piano. Geraadpleegd op 4 november 2025.
- ↑ (it) I centri storici e l'architettura contemporanea – Conversazione con Renzo Piano (1992). finestresullarte.info (1993). Geraadpleegd op 4 november 2025.
- ↑ (it) Il Bigo – Porto Antico di Genova. Landscapefor.eu. Geraadpleegd op 4 november 2025.
- ↑ (it) Porto Antico, al via il restauro del Bigo, simbolo della città. La Repubblica (22 februari 2024). Geraadpleegd op 4 november 2025.
Bibliografie
- Colombo '92. Lybra Editore, Milaan (1992).
- Giovanna Rosso Del Brenna (2014). Dalla Fiera del Mare all'Aeroporto. Archeologia industriale e architettura contemporanea nel Porto di Genova. Sagep editori srl. ISBN 9788863732344.
