Ben Binnendijk
| Ben Binnendijk | ||||
|---|---|---|---|---|
![]() | ||||
| Persoonlijke informatie | ||||
| Naam | Ben Binnendijk | |||
| Geboortedatum | 15 november 1927 | |||
| Geboorteplaats | Utrecht | |||
| Overlijdensdatum | 24 december 2020 | |||
| Overlijdensplaats | Glimmen | |||
| Nationaliteit | ||||
| Sportieve informatie | ||||
| Discipline | roeien | |||
| Onderde(e)l(en) | dubbel twee | |||
| Club | Triton | |||
| Olympische Spelen | 1952 | |||
| ||||
Ben Binnendijk (Utrecht, 15 november 1927 – Glimmen, 24 december 2020) was een Nederlands roeier. Hij vertegenwoordigde Nederland eenmaal op de Olympische Spelen, maar won bij die gelegenheid geen medaille. Na zijn sportloopbaan werd hij hoogleraar traumatologie.
Loopbaan
De combinatie Binnendijk en Kuntze (de snelle twee van Triton) dook voor het eerst op in de nationale pers bij wedstrijden in 1949.[1] Hij maakte op 24-jarige leeftijd zijn olympisch debuut op de Olympische Spelen van 1952 in Helsinki. Hij nam met diezelfde Carl Kuntze deel bij het roeien aan het onderdeel dubbel twee. De roeiwedstrijden zouden initieel plaatsvinden in speciaal hiervoor gebouwde kano- en roeistadion bij Taivallahti, maar door de Internationale Roei Federatie was deze accommodatie in verband met de windgevoeligheid hiervan afgekeurd. Hierdoor moest er uitgeweken worden naar een tijdelijk aangelegd roeibaan bij Meilahti, op circa 3 km afstand van het Olympisch Stadion. Het Nederlandse tweetal plaatste zich met een tijd van 8.00,4 in de series voor de halve finale. In de halve finale werden ze tweede in 7.45,6 waardoor ze alleen nog kans hadden om zich via de repegache te plaatsen voor de finale. In die herkansing eindigde ze met een tijd van 7.44,7 als derde achter België en Argentinië en waren zodoende uitgeschakeld. Hij was werkzaam als chirurg.
Geneeskunde
Binnendijk studeerde geneeskunde aan de Universiteit Utrecht met een kandidaats in 1952, semi-arts in 1955 en afgestudeerd als arts in 1956.[2] Na zijn roeicarrière richtte hij zich op de geneeskunde. Zo was hij van 1973 tot en met 1979 als lector "heelkunde in het bijzonder de traumatologie" verbonden aan de Rijksuniversiteit Groningen. In 1979 werd hij aan diezelfde universiteit benoemd tot hoogleraar "heelkunde in het bijzonder de traumatologie"; opmerkelijk was het dat hij daarbij aantrad als (zelf) niet gepromoveerde hoogleraar. Hij vervulde deze functie tot aan zijn emeritaat in 1992.
Familie
Hij was zoon van Neeltje Maria Mijnlieff en arts/chirurg Albertus Jozeph Karel Binnendijk, afgestudeerd in Utrecht. Zuster Annie Charlotte Binnendijk (1926-1993) was arts afgestudeerd aan de Universiteit van Amsterdam. Haar adreskaart aldaar vermeldt beroepen als studente, apothekers(assistent), artsenbezoekster en arts.[3] Hijzelf was getrouwd met Riet Boonstra.[4] In 1992 werd hij benoemd tot ridder in de Orde van Oranje-Nassau vanwege zijn hoogleraarschap. [5] Ben Binnendijk overleed eind 2020 op 93-jarige leeftijd.
Palmares
roeien (twee zonder stuurman)
- 1952: herkansing OS - 7.44,7
- (en) Profiel van Ben Binnendijk op sports-reference.com (gearchiveerd)
- Bijkerk, T. (2004) Olympisch Oranje, De Vrieseborch, ISBN 90 6076 522 2
- ↑ Redactie, Schitterende strijd der oude tweeën. Algemeen Handelsblad (27 juni 1949). Geraadpleegd op 20 januari 2026 – via Delpher.
- ↑ Redactie, Examens. de Volkskrant (5 december 1956). Geraadpleegd op 20 januari 2026 – via Delpher.
- ↑ Stadsarchief Amsterdam: Archiefkaart Annie Charlotte Binnendijk
- ↑ Ben Binnendijk op Mensenlinq (geraadpleegd 20 januari 2026)
- ↑ Redactie, Benoemingen lintjesregen. Leeuwarder Courant (29 april 1992). Geraadpleegd op 20 januari 2026 – via Delpher.
