Belegering van Malakka

De belegering van Malakka door een strijdmacht van de Vereenigde Oostindische Compagnie (VOC) vond plaats in 1640. Het was een beslissend moment in de Nederlands-Portugese Oorlog om handelsbelangen. De stad Malakka, gelegen op het Maleisisch Schiereiland, gold als een van de belangrijkste handelsknooppunten in Zuidoost-Azië vanwege haar strategische positie aan de Straat van Malakka. Sinds 1511 was de plaats in handen van Portugal, dat van daaruit een groot deel van de Oost-Aziatische handel beheerste.

In 1640 begon de Vereenigde Oostindische Compagnie, in samenwerking met het sultanaat Johor, een belegering van de stad Malakka die acht maanden zou duren. De Nederlanders probeerden al decennia het monopolie op de specerijenhandel van de Portugezen over te nemen en zagen Malakka als een essentiële schakel in het handelsnetwerk. De belegering werd gekenmerkt door schaarste aan voedsel, ziekte-uitbraken en intensieve artilleriebeschietingen.

In januari 1641 slaagde de VOC erin de laatste Portugese verdedigingslinies te doorbreken. De garnizoenscommandant capituleerde wegens voedseltekort, uitputting en gebrek aan steun vanuit de regio. Met de val van Malakka kwam een einde aan 130 jaar Portugese heerschappij.

De verovering betekende een belangrijke uitbreiding van de Nederlandse invloed in Zuidoost-Azië en droeg bij aan de verdere terugdringing van de Portugese macht in de regio. Hoewel Malakka later minder economisch belangrijk werd door de opkomst van Batavia (Jakarta), bleef de inname een strategisch ijkpunt in de strijd om de controle over de handel in de Indische Oceaan.

Nederlands-Malakka zou blijven bestaan van 1641-1825.