Begijnhof Hoogstraten

Begijnhof van Hoogstraten
Onderdeel van de werelderfgoedinschrijving: Vlaamse Begijnhoven
Land	België
UNESCO-regio	Europa en Noord-Amerika
Criteria	ii, iii, iv
Inschrijvingsverloop
UNESCO-volgnr.	855-001
Inschrijving	1998 (22e sessie)
UNESCO-werelderfgoedlijst

Het begijnhof van Hoogstraten bestaat uit 36 huisjes, een schuur en een barokke driebeukige begijnhofkerk, toegewijd aan Sint-Jan-de-Evangelist.

In 1929 gaf deken Lauwerys een rondleiding in het begijnhof van Hoogstraten, waarbij hij stelde dat het begijnhof zou zijn ontstaan in 1301. De oudste bewaarde schriftelijke bron waarin het begijnhof expliciet wordt vermeld, dateert echter uit 1380. In dat jaar schonk Jan III van Cuijck de gronden waarop het begijnhof was gevestigd aan de begijnen. In de bijhorende akte gaf hij aan dat de begijnen deze gronden reeds geruime tijd in pacht hadden gehad van zijn voorouders.^[1]

In de 16e eeuw hadden de begijnen te maken met meerdere branden, onder meer op Witte Donderdag van 1506 toen, behalve de kerk, het hele complex werd vernield. In 1534 werd het hof omringd door een stenen muur.

In het begin van de 17e eeuw telde men twee begijntjes. Dit aantal liep op tot 160 bij het einde van de 17e eeuw. In 1972 verliet de laatste begijn, Johanna van den Wijngaard, het begijnhof.

In 1992 besliste een aantal inwoners van Hoogstraten het hof te restaureren. Sinds 1997 is het begijnhof opnieuw volledig bewoond.

Het Conventshuis huisvest het Stedelijk Museum met een permanente collectie en wisselende tentoonstellingen.

Op het grond van de kerk liggen tientallen grafstenen van begijnen die dateren van de XVIe tot de XVIIIe eeuw, waarvan de meeste nog in 2023 leesbaar en identificeerbaar blijven.^[2]

• 
  De begijnhofkerk
• 
  Het begijnhof in Hoogstraten
• 
  Begijnhof
• 
  Bewerkte foto van het begijnhof met de Sint-Catharinakerk op de achtergrond

• Het Convent vzw