Baureihe 407
| Baureihe 407 | ||||
|---|---|---|---|---|
2 x Velaro D treinstellen te Düren | ||||
| Aantal | 16 | |||
| Nummering | 407 002-017 zie tekst | |||
| Fabrikant | Siemens Mobility | |||
| Vervoerder | DB Fernverkehr | |||
| Bouwjaar | 2010-2012 | |||
| Indienstname | 2013-2014 | |||
| Samenstelling | 8 delen | |||
| Asindeling | Bo'Bo'+2'2'+Bo'Bo'+2'2' +2'2'+Bo'Bo'+2'2'+Bo'Bo' | |||
| Spoorwijdte | 1435 mm | |||
| Massa | 454 ton (leeg) 495 ton (dienstmassa) | |||
| Lengte over buffers | 200,8 m | |||
| Breedte | 2,924 m | |||
| Hoogte | 4,343 m | |||
| Maximumsnelheid | bij ~ 330 km/h bij = 220 km/h | |||
| Versnelling | 0,53 m/s² (0-60 km/h) 0,52 m/s² (60-120 km/h) | |||
| Vloerhoogte | 1,240 m | |||
| Zitplaatsen 1e klas | 111 | |||
| Zitplaatsen 2e klas | 333 | |||
| Techniek | ||||
| Stroomsysteem | ~ 15.000 volt 16 2/3 Hz ~ 25.000 volt 50 Hz = 1500 volt = 3000 volt | |||
| Continuvermogen | ~ 8000 kW, = 4300 kW | |||
| Trekkracht | 300 kN | |||
| Aantal motoren | 16 | |||
| Treinbeïnvloeding | ERTMS, LZB, PZB, TBL TBL 1+ en TBL 2, ATB, TVM, KVB, RSO | |||
| Remsysteem | luchtdrukrem (schijfremmen), recuperative rem, wervelstroomrem, federspeicherbremse (parkeerrem) | |||
| Koppeling | Scharfenbergkoppeling | |||
| ||||
De Baureihe 407, ook ICE 3 MF genoemd, van het Siemens type Velaro D, is een achtdelig elektrisch treinstel voor het grensoverschrijdend langeafstandspersonenvervoer van DB Fernverkehr.
Geschiedenis
De aanbesteding van de Deutsche Bahn (DB) in oktober 2007 voor een vervolgserie ICE-treinen werd in november 2008 aan Siemens Mobility verstrekt op basis van de Velaro, door Siemens Velaro D genoemd (D voor Duitsland). Op 17 december 2008 werd het contract getekend voor de bouw van 15 ICE 3MF-treinstellen die tussen oktober 2011 en 2012 als BR 407 zouden worden geleverd.[1] Het is een doorontwikkeling van het type ICE 3M / BR 406 dat in 2000 werd gebouwd voor de Deutsche Bahn. De Velaro is geschikt voor dienstsnelheden tot 350 km/u. Het uiterlijk van deze serie verschilt iets met dat van de oorspronkelijke serie. Dit is een gevolg van een aanpassing aan de neus van het stel die gedaan moest worden teneinde aan de nieuwe TSI-crashtestnormen te voldoen. Om een eind te maken aan de omvangrijke controles die noodzakelijk waren na het spoorwegongeluk op 9 juli 2008 in Keulen, werd ook het ontwerp van de assen herzien.
Op 28 april 2010 was de presentatie van de eerste trein in de fabriek van Siemens Mobility te Krefeld.
In het voorjaar van 2011 bestelde de Deutsche Bahn een 16e treistel om een in augustus 2010 bij een ongeval beschadigde ICE 3M te vervangen.[2] De bouw en de indienststelling van de serie liepen grote vertragingen op. De eerste stellen hadden begin 2012 in dienst moeten gaan, maar dit werd december 2013. Ter compensatie voor de te late leveringen leverde Siemens kosteloos een 17e treinstel, uitgerust met nieuwe aandrijftechniek. De eerste vier treinstellen werden op 23 december 2013 toegelaten voor commerciële dienst.[3] De toelating van alle andere treinstellen duurde nog tot het voorjaar van 2014.[4]
Nummers
Het nummer van Tz 703 is opgebouwd uit het treinstel 407 x03
- Tz 4702: 407 002+407 102+407 202+407 302+407 802+407 702+407 602+407 502/
- Tz 4717: 407 017+407 117+407 217+407 317+407 817+407 717+407 617+407 517
Constructie en techniek
Het treinstel is opgebouwd uit een aluminium frame, en uitgerust met luchtvering. Er kunnen tot drie eenheden gekoppeld worden. Er kon volgens oorspronkelijke planning ook gecombineerd worden met treinstellen van de types 403 en 406, maar in de praktijk gebeurt dit niet.
Inzet
Vanaf eind 2013 werden de stellen ingezet op de routes Dortmund – Köln – Frankfurt / Stuttgart, ter ontlasting van Baureihe 403/406. En op Brussel Zuid/Midi – Luik – Keulen – Frankfurt am Main.
Vanaf 1 juni 2015 worden ze door DB Fernverkehr ingezet op het traject Parijs – Frankfurt am Main, waar ze alle ICE-diensten verzorgen. Deze dienst wordt een aantal keren per dag gereden en in Frankrijk met de maximumsnelheid van 320 km/h uitgevoerd, een snelheid die de Duitse ICE's in eigen land in de gewone reizigersdienst niet halen. Een bijzonderheid is de gemengde inzet van ICE 3MF en TGV; de treinen op deze verbinding worden door beide typen gereden. Dit is enigszins vergelijkbaar met de verbinding tussen Brussel en Keulen, waar de dienstregeling van Thalys (later Eurostar) en ICE op elkaar afgestemd zijn. Daarnaast wordt de Velaro D ingezet op de hsl Keulen–Frankfurt: soms op lokale diensten over die hsl maar ook op doorgaande diensten naar bijvoorbeeld Basel of München.
De Turkse nationale spoorwegmaatschappij Türkiye Cumhuriyeti Devlet Demiryolları (TCDD) heeft bij Siemens Mobility zes Velaro-treinstellen aangeschaft. In afwachting van de levering van de treinstellen, vanaf 2015, heeft Siemens Mobility in 2013 het eerste treinstel bestemd voor testen bij de Deutsche Bahn, (de 4701) overgedragen aan de TCDD.
Literatuur
- Spoorwegen; diverse jaargangen. Gerrit Nieuwenhuis, Richard Latten. Uitgeverij de Alk BV, Alkmaar.
- ↑ DB orders 15 ICE trains for EUR 500 million from Siemens – Siemens Mobility[dode link] (en) . Laatst gewijzigd op 2008-12-17.
- ↑ 16. Velaro bestellt. Eisenbahn-Revue International 2009 (6): 287. ISSN: 1421-2811.
- ↑ EBA approves Velaro D high speed trains for domestic operation. Gearchiveerd op 24 december 2013. Geraadpleegd op 23 december 2013.
- ↑ Bahn: Neuer ICE “Velaro D” kommt nicht vor im April 2014, techfieber.de, 21 juli 2013
- Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Siemens_Velaro#Velaro_D op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.