August Wilhelm von Hofmann

August Wilhelm von Hofmann
August Wilhelm von Hofmann (1818-1892)
Algemene informatie
Geboortedatum	8 april 1818
Geboorteplaats	Gießen
Overlijdensdatum	5 mei 1892
Overlijdensplaats	Berlijn
Begraafplaats	Dorotheenstädtischer Friedhof
Werk
Beroep	scheikundige,[1] academisch docent
Werkveld	scheikunde
Werkgever(s)	Rheinische Friedrich-Wilhelms-Universiteit, Royal School of Mines, Frederick William Universiteit
Werkplaats	Bonn
Leerlingen	Tōichirō Nakahama
Promovendi	Wilhelm Traube, Karl von Auwers, Richard Abegg, Max Le Blanc
Studie
School/universiteit	Georg-August-Universität Göttingen, Universiteit van Gießen
Promotor	Justus von Liebig
Familie
Echtgenoot	Helene Moldenhauer, Rosamond Margaret Jane Wilson, Elise Barbetta Moldenhauer, Auguste Wilhelmine Berta Tiemann
Kinderen	Albert von Hofmann, Lydia Johanna von Hofmann, Helene von Hofmann, James Lewis Gustavus William von Hofmann
Persoonlijk
Talen	Duits
Diversen
Lid van	Duitse Academie der Wetenschappen Leopoldina, Royal Society, Russische Academie van Wetenschappen, Koninklijke Zweedse Academie van Wetenschappen, American Academy of Arts and Sciences, Hongaarse Academie van Wetenschappen, Accademia Nazionale dei Lincei, Russische Academie van Wetenschappen, Pruisische Academie van Wetenschappen, Accademia Nazionale delle Scienze detta dei XL, Beierse Academie van Wetenschappen en Geesteswetenschappen, Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen, Amerikaanse Nationale Wetenschapsacademie, Turijnse Academie van Wetenschappen, Göttinger Academie van Wetenschappen
Prijzen en onderscheidingen	Fellow of the Royal Society, Copley Medal (1875),[2] Faraday Lectureship Prize (1875), Orde van Verdienste voor Kunst en Wetenschap, Koninklijke medaille (1854), Beierse Maximiliaansorde voor Wetenschap en Kunst (1870), Albert-medaille (1881), ennoblement (1888)
graf
De informatie in deze infobox is afkomstig van Wikidata. U kunt die informatie bewerken.

August Wilhelm von Hofmann (8 april 1818 - 5 mei 1892) was een Duitse scheikundige.

Hofmann werd geboren in Gießen in het groothertogdom Hessen. Hij begon zijn studie met rechten en filologie in aan de Universiteit van Gießen, maar schakelde over op chemie en studeerde onder Justus von Liebig. Toen er in 1845 een school voor praktische scheikunde werd begonnen in Londen, werd hij benoemd tot directeur. Omdat hij destijds privaatdocent in Bonn was, aanvaardde hij de positie met enige aarzeling. De situatie werd later voor hem opgelost door zijn benoeming als buitengewoon hoogleraar in Bonn met een vrijstelling voor twee jaar.

Het college was succesvol, iets wat grotendeels te danken was aan zijn enthousiasme en energie. Veel van de studenten die daar werden opgeleid, verdienden naderhand bekendheid in de geschiedenis van de chemie.^[3] In 1864 keerde hij terug naar Bonn, en in het daaropvolgende jaar werd hij geselecteerd om Eilhard Mitscherlich als hoogleraar chemie op te volgen en als directeur van het laboratorium van de Universiteit van Berlijn.

Hoffman overleed in 1892 en werd begraven in het Berlijner Friedhof der Dorotheenstädtischen und Friedrichswerderschen Gemeinden.

De Hofmann-omlegging en Hofmann-eliminatie werden door hem ontdekt, en naar hem genoemd.

Het eerste alkaloïde dat geheel synthetisch werd gemaakt was coniine. In 1885 lukte het Hofmann de structuur ervan op te helderen en de eerste synthese ervan te doen.^[4]

Von Hofmann ontwierp het naar hem genoemde toestel van Hofmann, waarmee de ontleding van water in waterstof en zuurstof door middel van elektrolyse aangetoond kan worden.

Zie de categorie August Wilhelm von Hofmann van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.