Arlene Dahl
| Arlene Dahl | ||||
|---|---|---|---|---|
Dahl in 1953 | ||||
| Algemene informatie | ||||
| Volledige naam | Arlene Carol Dahl | |||
| Geboortedatum | 11 augustus 1925 | |||
| Geboorteplaats | Minneapolis (Minnesota) | |||
| Overlijdensdatum | 29 november 2021 | |||
| Overlijdensplaats | New York | |||
| Land | ||||
| Opleiding gevolgd aan | Universiteit van Minnesota Washburn High School | |||
| Werk | ||||
| Jaren actief | 1944–2012 | |||
| Beroep(en) | actrice | |||
| (en) IMDb-profiel | ||||
| (en) IBDB-profiel | ||||
| (mul) TMDb-profiel (en) AllMovie-profiel | ||||
| ||||
Arlene Carol Dahl (Minneapolis, 11 augustus 1925 – New York, 29 november 2021) was een Amerikaanse actrice. Ze was een van de laatst overgebleven filmsterren uit de tijd van Klassiek Hollywood.
Biografie
Dahl werd geboren op 11 augustus 1925 in Minneapolis (Minnesota) als dochter van Idelle Swan en Rudolph Dahl. Haar ouders waren beiden van Noorse afkomst.[1] Als kind volgde Dahl dictie- en danslessen en was ze actief in theatervoorstellingen op school. Na haar highschooltijd speelde ze in een lokale toneelgroep en werkte ze als model voor warenhuizen. Dahl studeerde kort aan de Universiteit van Minnesota.[1]
Vanaf 1945 speelde ze in een aantal toneelstukken in New York, waar ze werd opgemerkt door een talentscout uit Hollywood. Haar filmdebuut was een onvermeld rolletje in Life with Father (1947). Vervolgens kreeg ze een hoofdrol in My Wild Irish Rose (1947), een grote hit die haar een aanbod van MGM voor een langdurig contract opleverde. Bij MGM speelde ze rollen in films naast Van Johnson, Joel McCrea en Fred Astaire. Ze kreeg van MGM ook de hoofdrol in een aantal B-films.

In de jaren vijftig werkte ze voor Paramount, Universal en Columbia in films met Alan Ladd, Bob Hope, Rock Hudson en Fernando Lamas, met wie ze in 1954 zou trouwen. Ze begon ook op televisie te verschijnen. In 1952 startte ze met het schrijven van een beautycolumn[2] en in 1954 richtte ze Arlene Dahl Enterprises op, een bedrijf dat cosmetica en lingerie op de markt bracht.[3]
In 1960 kreeg ze een ster op de Hollywood Walk of Fame voor haar bijdragen aan de filmindustrie.[4] In de jaren zestig speelde ze gastrollen in televisieseries en bijrollen in films, maar haar focus verschoof naar het bedrijfsleven. Nadat ze haar bedrijf in 1967 had gesloten, werd ze datzelfde jaar vicepresident bij het reclamebureau Kenyon and Eckhardt.[3] In een interview uit 1969 zei ze dat haar oude films "zo gênant" waren.[5]
In de jaren zeventig keerde ze terug naar Broadway om Lauren Bacall te vervangen in de musical Applause[6][7] en op televisie dook ze sporadisch op als gastactrice in televisieseries. In 1975 richtte ze haar eigen parfummerk, Dahlia, op.[6]
In 1981 verklaarde Dahl zich persoonlijk failliet, met schulden van bijna $1 miljoen.[8] Van 1981 tot 1984 speelde ze in de soapserie One Life to Live en had ze gastrollen in Fantasy Island en The Love Boat.[9] Verder hield ze zich in de jaren tachtig bezig met astrologie, schreef een column die in verschillende kranten verscheen en runde later een bedrijf dat premium telefoonlijnen aanbood.[3] Dahl schreef meer dan twee dozijn boeken over schoonheid en over astrologie.[10]

Haar laatste filmoptreden was in Night of the Warrior (1991) samen met haar zoon Lorenzo Lamas. In de jaren negentig speelde ze ook gastrollen in Renegade en Air America, beide televisieseries met haar zoon in de hoofdrol.
Dahl trouwde zes keer: van 1951 tot 1952 met acteur Lex Barker,[1] van 1954 tot 1960 met acteur Fernando Lamas[11] met wie ze in 1958 een zoon Lorenzo kreeg, van 1960 tot 1963 met oliebaron Christian R. Holmes[12] met wie ze een dochter Carole kreeg, van 1964 tot 1969 met de Russische ondernemer Alexis Lichine,[13] van 1969 tot 1976 met televisieproducent Rounsevelle W. Schaum[13] met wie ze nog een zoon Stephen kreeg en tenslotte van 1984 tot haar dood in 2021 met de 18 jaar jongere Marc Rosen.[2]
Ze overleed op 29 november 2021 in haar appartement in Manhattan op 96-jarige leeftijd.[9]
Filmografie
| Jaar | Titel | Rol | Opmerkingen |
|---|---|---|---|
| Film | |||
| 1947 | Life with Father | Girl at Delmonico's | (onvermeld) |
| 1947 | My Wild Irish Rose | Rose Donovan | |
| 1948 | The Bride Goes Wild | Tillie Smith Oliver | |
| 1948 | A Southern Yankee | Sallyann Weatharby | |
| 1949 | Reign of Terror | Madelon | |
| 1949 | Scene of the Crime | Gloria Conovan | |
| 1950 | Ambush | Ann Duverall | |
| 1950 | The Outriders | Jen Gort | |
| 1950 | Three Little Words | Eileen Percy | |
| 1950 | Watch the Birdie | Lucia Corlone | |
| 1951 | Inside Straight | Lily Douvane | |
| 1951 | No Questions Asked | Ellen Sayburn Jessman | |
| 1952 | Caribbean Gold | Christine Barclay McAllister | |
| 1953 | Desert Legion | Morjana | |
| 1953 | Jamaica Run | Ena Dacey | |
| 1953 | Sangaree | Nancy Darby | |
| 1953 | Here Come the Girls | Irene Bailey | |
| 1953 | The Diamond Queen | Queen Maya | |
| 1954 | Woman's World | Carol Talbot | |
| 1954 | Bengal Brigade | Vivian Morrow | |
| 1956 | Slightly Scarlet | Dorothy Allen | |
| 1956 | Wicked as They Come | Kathleen "Kathy" Allen | |
| 1957 | Fortune Is a Woman | Sarah Moreton Branwell | |
| 1959 | Journey to the Center of the Earth | Carla Göteborg | |
| 1964 | Kisses for My President | Doris Reid Weaver | |
| 1967 | Les Poneyttes | Shoura Cassidy | |
| 1969 | Land Raiders | Martha Cardenas | |
| 1969 | The Pleasure Pit | Laureen | |
| 1969 | Du blé en liasses | Barbara Boyer | |
| 1991 | Night of the Warrior | Edie Keane | |
| Televisie | |||
| 1954-1955 | Lux Video Theatre | Marianne Stuart / Ilsa Lund | 2 afleveringen |
| 1954-1955 | The Ford Television Theatre | Mary McNeil / Jody Hill | 2 afleveringen |
| 1958 | Opening Night | presentatrice | ? afleveringen |
| 1960 | Riverboat | Lucy Belle | Aflevering: "That Taylor Affair" |
| 1963-1965 | Burke's Law | Princess Kortzoff / Eva Martinelli / Gloria Cooke / Maggie French | 4 afleveringen |
| 1965 | Bob Hope Presents the Chrysler Theatre | Valerie | Aflevering: "Perilous Time" |
| 1971 | The Deadly Dream | Connie | tv-film |
| 1976 | Jigsaw John | Aflevering: "Sand Trap" | |
| 1979-1987 | The Love Boat | Monica Cross / Natalie Martin / Ellen Kirkwood / Jessica York | 5 afleveringen |
| 1981 | Fantasy Island | Amelia Shelby | Aflevering: "Also Rans/Portrait of Solange" |
| 1981-1984 | One Life to Live | Lucinda Schenk Wilson | ? afleveringen |
| 1995-1997 | Renegade | Virginia Biddle / Elaine Carlisle | 2 afleveringen |
| 1995 | All My Children | Lady Lucille | ? afleveringen |
| 1999 | Air America | Cynthia Garland | Aflevering: "Eye of the Storm" |
Externe links
- (en)
Arlene Dahl in de Internet Movie Database - (mul)
Arlene Dahl in The Movie Database - (en)
Arlene Dahl in de database van AllMovie - (en) Arlene Dahl in de Internet Broadway Database
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Arlene Dahl op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
- 1 2 3 (en) Byrge, Duane; Barnes, Mike, Arlene Dahl, Actress Who Made Beauty Her Business, Dies at 96. The Hollywood Reporter (29 november 2011).
- 1 2 (en) Stark, John, Arlene Takes Her Sixth Husband Or: It's So Nice to Have a Young Man Around the House, Dahl-Ing (21 januari 1985). Gearchiveerd op 6 mei 2016.
- 1 2 3 (en) Arlene Dahl biography. Turner Classic Movies. Gearchiveerd op 28 september 2014.
- ↑ (en) Arlene Dahl. Hollywood Walk of Fame.
- ↑ (en) Murari, Timeri, "Star, vice-president, columnist: Timeri Murari interviews Arlene Dahl", The Guardian, 21 april 1969.
- 1 2 (en) Columbia, David Patrick, Remembering Arlene Dahl. New York Social Diary (4 januari 2022).
- ↑ (en) Arlene Dahl in de Internet Broadway Database
- ↑ (en) "Actress Arlene Dahl Goes Bankrupt", UPI, 9 november 1981.
- 1 2 (en) Saperstein, Pat, Arlene Dahl, Actress in 'One Life to Live', 'Journey to the Center of the Earth', Dies at 96. Variety (29 november 2021).
- ↑ (en) Arlene Dahl Shares Her Horoscope Insights. CNN.com (9 mei 2001).
- ↑ (en) Bergan, Ronald, "Arlene Dahl Obituary", The Guardian, 2 december 2021.
- ↑ (en) "Arlene Dahl Divorced", The New York Times, 14 oktober 1964.
- 1 2 (en) Arlene Dahl. Yahoo!. Gearchiveerd op 4 oktober 2022.