Antoine Gailleton

Antoine Gailleton (Lyon, 17 november 1829 - aldaar 9 oktober 1904) was een Frans arts en politicus. Hij was tussen 1881 en 1900 burgemeester van Lyon.

Gailleton was van eenvoudige komaf. Zijn vader was zijdewever (canut) en zijn moeder verkocht groenten en fruit. Dankzij een priester, een vriend van de familie, kon hij school lopen aan het college van Lyon en nadien geneeskunde studeren aan de universiteit van Lyon. Hij specialiseerde zich in de dermatologie en werd professor aan de faculteit geneeskunde in Lyon.

In de jaren 1860 werd hij een medewerker van de linkse, republikeinse krant Le Progrès. Na de val van het Tweede Franse Keizerrijk nam Gailleton deel aan de gemeenteraadsverkiezingen. Onder Napoleon III was de stad bestuurd geweest door een niet-verkozen prefect. Hij werd verkozen in de gemeenteraad en werd door burgemeester Jacques-Louis Hénon belast met de bevoorrading van de stad. Deze functie droeg bij tot de populariteit van Gailleton bij de bevolking van Lyon. Na de dood van burgemeester Hénon in 1872 volgde de extreemlinkse republikein Désiré Barodet hem op. Hij werd het jaar erop afgezet door de regering in Parijs en er werd opnieuw een prefect aangesteld om Lyon te besturen. Gailleton bleef intussen in de gemeenteraad zetelen.

Bij de gemeenteraadsverkiezingen van 1881 leidde hij een lijst van radicale republikeinen die met voorsprong de verkiezingen won. Gailleton werd de nieuwe burgemeester. Hij kreeg vooral bekendheid als bouwmeester. Hij hernam de grote infrastructuurwerken die onder Claude-Marius Vaïsse, de autoritaire prefect van Napoleon III, waren begonnen maar sindsdien waren stilgevallen. De nieuwe burgemeester liet wegen en bruggen, scholen en tal van andere nieuwe gebouwen optrekken. Hij zette de vernieuwing van de wijken La Martinière en Saint-Paul in en liet de nieuwe wijk La Guillotière bouwen. Ook de Fontaine Bartholdi was een van zijn realisaties. Voor cultuur had hij minder aandacht. Hoewel hij bekend stond als republikein en antiklerikaal onderhield Gailleton goede betrekkingen met aartsbisschop Pierre Hector Couillé.

Het hoogtepunt van zijn burgemeesterschap moest de Wereldtentoonstelling van 1894 worden. Gailleton ontving president Sadi Carnot bij zijn bezoek aan de stad en de expositie. Hij reed met de president in een open koets door de stad toen vanuit de menigte een Italiaanse anarchist de president aanviel en met een dolk stak. Terwijl de koets met de president naar het gebouw van de prefectuur spoedde, diende Gailleton de eerste zorgen toe. Sadi Carnot overleed echter na enkele uren.^[1] De aanslag zorgde voor anti-Italiaanse rellen in Lyon.

Naast de rechtse oppositie kwam er ook steeds meer kritiek op Gailleton vanop links. De woordvoerder hiervan was Victor Augagneur die de burgemeester zijn goede relaties met de aartsbisschop en de burgerij verweet. Hij beschuldigde hem bovendien van het aannemen van steekpenningen bij grote werken in de stad. Bij de verkiezingen van 1900 behaalde de lijst van Augagneur 33 zetels tegenover 22 zetels voor de lijst van de burgemeester. Gailleton bleef na zijn burgemeesterschap zetelen in de gemeenteraad en begon opnieuw te werken als ziekenhuisarts. Hij overleed vier jaar later aan een longoedeem^[2] en werd begraven op de begraafplaats van Loyasse.