Andrew Doria (schip, 1776)

Verenigde Staten Andrew Doria
Schilderij van de Andrew Doria van William Nowland Van Powell uit 1974
Geschiedenis
Besteld	oktober 1775
Ontwerper	Joshua Humphreys (hull strengthening), John Barry (re-rigging), John Falconer (ordnance & provisioning)
Werf	Wharton and Humphreys shipyard, Philadelphia
Gekocht	november 1775
Datum oplevering	januari 1776
In dienst	1776
Uit dienst	november 1777
Status	Gesloopt in de Delaware River, november 1777
Thuishaven	Philadelphia
Eigenaren
Eigenaar	Continental Congress
Algemene kenmerken
Scheepsklasse	Brig
Type	Oorlogsschip
Lengte	23 meter
Breedte	7,6 meter
Diepgang	3,0 meter
Deplacement	190 lange ton
Bemanning	112
Bewapening	14 × 4-pond kanonnen
Bijnaam	"Black Brig"
Portaal    Maritiem

De USS Andrew Doria was een brik van de Continental Navy tijdens de Amerikaanse Revolutie. Het schip werd opgeleverd in januari 1776 en uit dienst gehaald in november 1777. Het schip is vooral bekend geworden vanwege zijn deelname aan de Slag om Nassau in de Bahama's, maar ook omdat het The First Salute ontving op Sint Eustatius, wat wordt beschouwd als de eerste erkenning van de Verenigde Staten door een buitenlandse mogendheid.

Het schip deed op 17 februari 1776 mee aan de inval op Nassau in de Bahama's, waarmee de Amerikaanse onafhankelijkheidsstrijders een grote hoeveelheid buskruit buit maakten. De vloot veroverde het eiland zonder al te veel tegenstand. De bemanning bleef ongeveer twee weken op het eiland om kanonnen en ander materieel te ontmantelen en aan boord te brengen. Tijdens het verblijf raakten veel bemanningsleden ziek door een uitbraak van pokken. De bemanning moest in quarantaine gebracht worden, en de Andrew Doria werd aangewezen als medisch schip.

Een andere slag waarin het schip betrokken raakte, was de Slag om Block Island op 6 april 1776. Tussen 9 april en 17 september 1776 was het betrokken bij de verovering van een aantal Britse en loyale schepen.

Zie The First Salute voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Op 16 november 1776 loste het schip meerdere saluutschoten af tijdens het binnenvaren van de haven van Sint Eustatius. De commandeur van het eiland, Johannes de Graaff, beantwoordde de groet met saluutschoten vanaf Fort Oranje. Dit antwoord is de geschiedenis ingegaan als The First Salute en wordt beschouwd als de eerste erkenning van de Verenigde Staten door een buitenlandse mogendheid. Het Verenigd Koninkrijk was woedend. Honderd jaar eerder was het met de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden een defensief verbond aangegaan, met afspraken over wederzijdse steun wanneer een van de twee zou worden aangevallen. Het saluut mondde paar jaar later uit op de Vierde Engels-Nederlandse Oorlog en een grootschalige plundering van Sint Eustatius.^[1][2]