Alexander Schallenberg

Alexander Schallenberg
	Schallenberg in oktober 2021
Geboren	20 juni 1969; Bern
Politieke partij	ÖVP
Bondskanselier van Oostenrijk
Aangetreden	11 oktober 2021
Einde termijn	6 december 2021
President	Alexander Van der Bellen
Voorganger	Sebastian Kurz
Opvolger	Karl Nehammer
Aangetreden	10 januari 2025
Einde termijn	3 maart 2025
President	Alexander Van der Bellen
Voorganger	Karl Nehammer
Opvolger	Christian Stocker
Minister van Buitenlandse Zaken
Aangetreden	3 juni 2019
Einde termijn	11 oktober 2021
Premier	Brigitte Bierlein (2019–2020); Sebastian Kurz (2020–2021)
Voorganger	Karin Kneissl
Opvolger	Michael Linhart
Aangetreden	6 december 2021
Einde termijn	3 maart 2025
Premier	Karl Nehammer (2021–2025); hijzelf (2025)
Voorganger	Michael Linhart
Opvolger	Beate Meinl-Reisinger
Portaal	Politiek

Alexander Georg Nicolas Christoph Wolfgang Tassilo Schallenberg (Bern, 20 juni 1969) is een voormalig Oostenrijks politicus die actief was namens de christendemocratische ÖVP. Tussen 2019 en 2025 was hij (op een korte onderbreking in 2021 na) minister van Buitenlandse Zaken in de Oostenrijkse bondsregering. Daarnaast diende Schallenberg tweemaal kortstondig als bondskanselier van Oostenrijk: van 11 oktober tot 6 december 2021 en van 10 januari tot 10 maart 2025.^[1]

Biografie

Jeugd

Schallenberg werd in 1969 geboren in de Zwitserse bondsstad Bern. Als zoon van een Oostenrijkse ambassadeur groeide hij op in India, Spanje en Frankrijk. Van 1989 tot 1994 studeerde hij rechten aan de Universiteit van Wenen en aan de Universiteit van Parijs II Panthéon-Assas. Na zijn afstuderen vervolgde hij zijn studie aan het Europacollege tot 1995.

Loopbaan

Vanaf 1997 was Schallenberg vele jaren werkzaam voor het Oostenrijkse ministerie van Buitenlandse Zaken. Op 3 juni 2019 volgde hij Karin Kneissl op als minister van Buitenlandse Zaken van Oostenrijk. Hij behield deze functie in het kabinet-Kurz II, dat op 7 januari 2020 werd beëdigd.

Toen bondskanselier Sebastian Kurz op 11 oktober 2021 aftrad vanwege een corruptieschandaal, werd Schallenberg benoemd tot de nieuwe bondskanselier van Oostenrijk (en daarmee leider van het kabinet-Schallenberg I). Kort daarop kwam hij internationaal in het nieuws door voor de gehele Oostenrijkse bevolking een vaccinatieplicht tegen het coronavirus in te stellen. Oostenrijk was het eerste Europese land dat deze vaccinatie verplichtte.^[2]

De ÖVP moest door het vertrek van Kurz op zoek naar een nieuwe partijleider. Schallenberg, die zelf niet de ambitie had om deze taak op zich te nemen, verklaarde het bondskanselierschap aan de nieuwe partijleider te zullen overdragen. Op 3 december 2021 werd minister van Binnenlandse Zaken Karl Nehammer door de partijleiding naar voren geschoven voor de functie. Op 6 december, slechts zeven weken na zijn beëdiging als bondskanselier, trad Schallenberg terug ten gunste van Nehammer.^[3]^[4] Vervolgens keerde Schallenberg terug als minister van Buitenlandse Zaken.

In januari 2025 werd Schallenberg opnieuw tijdelijk benoemd tot bondskanselier nadat Nehammer zijn functie had neergelegd.^[1] De reden voor Nehammers vertrek was het mislukken van de formatie van een centrumregering zonder de radicaal-rechtse FPÖ, die de grootste was geworden bij de parlementsverkiezingen in 2024. Schallenberg nam het bondskanselierschap waar tot maart 2025, toen een nieuwe regering aantrad onder leiding van de nieuwe ÖVP-leider Christian Stocker. Schallenberg stelde zich zelf niet langer beschikbaar voor een plaats in het kabinet en nam daarop afscheid van de politiek.