Albireo
| Albireo | ||||
|---|---|---|---|---|
![]() | ||||
| Sterrenbeeld | Zwaan (Cygnus) | |||
| Bayer-aanduiding | β Cyg | |||
| Waarnemingsgegevens | ||||
| Rechte klimming | 19u30m43,3s | |||
| Declinatie (Epoche 2000) |
+27° 57' 35" | |||
| Schijnbare magnitude | 3,08 | |||
| Details | ||||
| Spectraalklasse | K3II+B9.5V | |||
| Afstand* (lj) | 434,296 lj (P=7,51 mas) | |||
| Meervoudig | ja, mooie dubbelster met gele hoofdster en op 34,7" een blauwe partner van magnitude 5,11. Met een kleine verrekijker is de ster al te scheiden, de blauwe staat linksboven. De hoofdster zelf is ook dubbel met scheiding 0,4" | |||
| * afstanden aangegeven als "parallax xxx = yyy lj" zijn herleid uit de in de bron aangegeven parallax | ||||
| ||||
Albireo (beta Cygni) is een heldere ster in het sterrenbeeld Zwaan.
De ster staat ook bekend als Albiero. De naam Albireo stamt (hoewel hij met "Al" begint) niet uit het Arabisch, de Arabieren noemden de ster Al Minhar al Dajajah, wat "bek van de hen" betekent.
De ster is met een relatief kleine vergroting al te zien als een dubbelster met sterk contrasterende kleuren van beide sterren: geel en blauw. De schijnbare magnitude van beide componenten is 3,2 en 5,3.
Na studie van de radiële snelheid en eigenbeweging van de helderste sterren is te verwachten dat Sirius, de helderste ster, van ons af zal gaan bewegen en schijnbaar zwakker wordt en dat Albireo over vijf miljoen jaar de helderste ster aan de hemel zal zijn.
Nova nabij Albireo
Op 20 juni 1670 verscheen een nova (CK Vulpeculae) nabij Albireo, aldus vermeld door de Carthusiaanse monnik Anthelmus van Dijon. Deze nova verdween twee jaren later na tal van afnemende en toenemende helderheden. De locatie van de nova werd door Hind ontdekt in 1852, en bestaat nog steeds als een uiterst zwakke ster van magnitude 10 of 11.[1]
Winter Albireo
De dubbelster h 3945 in de Grote Hond kreeg de bijnaam Winter Albireo dankzij de contrasterende kleuren van beide componenten in dit stersysteem. h 3945 ziet er door een telescoop uit als een replica van Albireo.
Prachtige miniatuurversie van Albireo
De Engelse astronoom Thomas William Webb beschouwde de dubbelster OΣ 525 (18h 54m / +33° 58') in het sterrenbeeld Lier (Lyra) als een prachtige miniatuurversie van β Cygni (Albireo).[2]
Declinatie
Albireo heeft, met +28°, dezelfde declinatie als deze van Pollux (β Geminorum) en Scheat (β Pegasi).
Kleurcontrast
Om het kleurcontrast van de beide componenten van Albireo beter waar te nemen is het aan te raden een magentafilter (dieproze) op het oculair van de telescoop te plaatsen. Doorheen het magentafilter ziet de geelachtig witte component van de dubbelster er diep oranje tot helderrood uit, de blauwachtig witte component diep paars tot indigo.
Zie ook
- Alamak (γ Andromedae)
- Algorab (δ Corvi)
- Izar (ε Bootis)
- Rasalgethi (α Herculis)
- Sarin (δ Herculis)
Zie ook
Externe links
- Bright Star Catalogue
- Sterrengids 2005
