3C 58
| 3C 58 | ||||
|---|---|---|---|---|
 | ||||
Afbeelding gemaakt door Chandra X-Ray Observatory | ||||
| Type | Pulsar, mogelijk quarkster | |||
| Overige aanduidingen | 2C 177, 4C 64.02, CTB 8, KR 130, SNR G130.7+03.1 | |||
| Waarnemingsgegevens [1] | ||||
| Standaardepoche | J2000 | |||
| Rechte klimming | 02u05m38s | |||
| Declinatie | 64° 49,7' | |||
| Sterrenbeeld | Cassiopeia | |||
| Afstand | 10.000 lichtjaar | |||
| ||||
3C 58 is een pulsar met een omringende supernovarest op een afstand van 10.000 lichtjaar in het sterrenbeeld Cassiopeia. De massa overschrijdt de Oppenheimer-Volkofflimiet van ongeveer 3-5 zonnemassa's. Sterren van 3-5 zonnemassa's vormen na hun overlijden een neutronenster. De zwaartekracht is daar zo groot, dat elektronen elkaar uit hun orbitaal duwen, volgens het uitsluitingsprincipe van Pauli, en versmelten met protonen tot onder andere neutronen.
3C 58 is echter zo zwaar, dat ook de neutronenster niet genoeg tegenkracht kan geven. De neutronen versmelten op hun beurt met elkaar, waardoor 1 groot fermion met een diameter van hooguit enkele tientallen kilometers ontstaat, bekend als quarkster. Het bestaan van quarksterren is nog niet bewezen, maar ontdekkingen zoals de 3C58 lijken de theorie wel te ondersteunen.
De naam van de bron verwijst naar de Third Cambridge Catalogue of Radio Sources die gepubliceerd is in 1959.
Er waren waren indicaties dat 3C 58 het restant is van SN 1181, maar dat blijkt niet het geval te zijn.[2]
Referenties
- ↑ (en) 3C58 in SIMBAD. Gearchiveerd op 6 juli 2023.
- ↑ Telescopes capture supernova explosion that was visible to our ancestors in the night sky in the year 1181
- (en) Pulsar Gives Insight on Ultra Dense Matter and Magnetic Fields, Chandra X-ray Observatory Center, 20 februari 2009
- (en) Cosmic X-rays May Reveal New Form of Matter, Chandra X-ray Observatory Center, 16 juli 2009
