Zuid-Patagonische IJsveld

De Zuid-Patagonische IJsvlakte of het Zuid-Patagonische IJsveld is gelegen in het zuidelijke Patagonische Andesgebergte in Chili en Argentinië en is het op één na grootste aaneengesloten extrapolaire ijsveld ter wereld. Het is het grootste van de twee overgebleven delen van de Patagonische IJskap (de ander het Noord-Patagonische IJsveld), die heel Zuid-Chili bedekte tijdens de laatste ijstijd, plaatselijk bekend als de Llanquihue-ijstijd.

Naast dit ijsveld en het Noord-Patagonische IJsveld zijn er nog vier kleinere ijsvelden in Chili: het Gran Campo Nevado, het Santa Inés-ijsveld, het Cordillera Darwin-ijsveld en het Cloue-ijsveld.

Het Zuid-Patagonische IJsveld strekt zich uit van 48° 15′ ZB tot 51° 30′ ZB over een afstand van ongeveer 350 kilometer en heeft een oppervlakte van circa 16.480 km², waarvan 14.200 km² in Chili ligt en 2.600 km² in Argentinië.

De ijsmassa voedt tientallen gletsjers in het gebied, waaronder de Upsalagletsjer (765 km²), de Viedmagletsjer (978 km²) en de Perito Morenogletsjer (258 km²) in het Nationaal park Los Glaciares in Argentinië, en waarvan de oorsprong ligt in Chili, in het Nationaal park Bernardo O'Higgins.^[1] Ook aanwezig zijnde Brüggengletsjer (1.265 km², de grootste qua oppervlakte en langste op het zuidelijk halfrond buiten Antarctica). Het ijsveld bevindt zich op het noordelijk halfrond (buiten Antarctica), O'Higginsgletsjer (820 km²), Greygletsjer (270 km²) en Tyndallgletsjer (331 km²) in Chili. De gletsjers die naar het westen stromen, monden uit in de fjorden van de Patagonische kanalen van de Stille Oceaan; de gletsjers die naar het oosten stromen, monden uit in het Patagonische Viedmameer en Argentinomeer, en uiteindelijk, via de rivieren La Leona en Santa Cruz, in de Atlantische Oceaan.

Een belangrijk deel van het ijsveld wordt beschermd door verschillende nationale parken, zoals Nationaal park Bernardo O'Higgins en Nationaal park Torres del Paine in Chili, en het Nationaal park Los Glaciares in Argentinië.

Er liggen meerdere bekende vulkanen onder het ijsveld: de Lautaro, de Viedma en de Aguilera. Vanwege hun ontoegankelijkheid behoren ze tot de minst onderzochte vulkanen in Chili en Argentinië.

• 
  Het ijsveld van gezien vanaf het ISS, foto van een astronaut. Het noorden is rechts.
• 
• 
  De huidige situatie van de internationale grens in het ijsveld.