Zeeschotelkorst

Zeeschotelkorst
Zeeschotelkorst
Taxonomische indeling
Rijk:Fungi (Schimmels)
Stam:Ascomycota (ascomyceten)
Klasse:Lecanoromycetes
Onderklasse:Lecanoromycetidae
Orde:Lecanorales
Familie:Lecanoraceae
Geslacht:Lecanora
Soort
Lecanora helicopis
(Wahlenb. ex Ach.) Ach. (1814)
Afbeeldingen op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Zeeschotelkorst op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Schimmels

Zeeschotelkorst (Lecanora helicopis) is een korstmossoort uit de familie Lecanoraceae.

Determinatie

Het thallus is korstig, glad of licht gebarsten, een tot 5 cm in doorsnede en kolonievormend. De kleur varieert tussen grijs en grijsbruin. De voorkiemen zijn meestal goed ontwikkeld en hebben een donkere kleur. De soort beschikt over veel apotheciën, van 0,2–0,5 mm in diameter, verspreid over de thalli.[1]

Gelijkende taxa

Zeeschotelkorst kan makkelijk verward worden met dijkenglimschoteltje (Lecania atrynoides).[1]

Ecologie

Zeeschotelkorst komt met name voor op (kiezelhoudend) gesteente en geeft de voorkeur aan minder goed verlichte zones dan Lecanora actophila, die veel minder vaak voorkomt. De soort wordt vaak geassocieerd met Halecania ralfsii in gebieden waar deze soort gewoonlijk groeit. Het is een soort die gedijt op het zure gesteente van zeedijken, zoals basalt en graniet.[2] De soort kan in zekere mate ook gevonden worden op houtondergronden en op kalkhoudend gesteente, maar wel altijd bij kustgebieden.[3] Zeeschotelkorst groeit even boven de hoogwaterlijn, in de zogenaamde gele zone.[4]

Verspreiding

Binnen Nederland komt zeeschotelkorst onder andere voor langs de kusten van het IJsselmeer (met name de Afsluitdijk), de Waddeneilanden en de Zeeuwse eilanden.[2] De soort stond in 1998 op de Nederlandse Rode Lijst en werd opnieuw in 2011 hiervoor overwogen, maar sindsdien wordt de soort als veilig beschouwd en is hij ook niet meer op de lijst van 2015 te vinden.

Taxonomie

Zeeschotelkorst werd voor het eerst beschreven door de Zweed Göran Wahlenberg. Erik Acharius publiceerde in 1803 de eerste wetenschappelijke naam van de soort, namelijk Lecidea helicopis, en beschreef de soort in 1814 voor het eerst onder de huidige naam.