World Cup of Golf 2013

World Cup of Golf
Officiële naam	ISPS HANDA World Cup of Golf
Jaar	2013
Plaats	Australië
Golfbaan	Royal Melbourne Golf Club, Melbourne
Tour(s)	Europese Tour
Datum	21-24 november 2013
Deelnemers	30 landen
Prijzengeld	$8.000.000
Titelhouder	Verenigde Staten
Winnaar	Australië
Vorige: 2011     Volgende: 2015
Portaal    Golf

De World Cup of Golf van 2013 (officieelː ISPS HANDA World Cup of Golf) is een internationaal golftoernooi dat gespeeld werd van 21-24 november op de Royal Melbourne Golf Club. Het prijzengeld is US$ 8.000.000.

Het was de 57ste editie van de World Cup. Deze wordt sinds 2011 alleen in de oneven jaren gespeeld zodat de Olympische Spelen hierdoor niet voor de voeten glopen wordt. Het deelnemersveld van 2013 bevatte 60 spelers^[1], inclusief 4 winnaars van een Major, 6 Ryder Cup-spelers en 31 spelers die een toernooi wonnen op de Europese Tour. De enige deelnemers die eerder de World Cup wonnen zijn Marcel Siem (in 2006 met Bernhard Langer), Francesco Molinari (in 2009 met zijn broer Edoardo Molinari) en Matt Kuchar (in 2011 met Gary Woodland).

Er wordt gekeken naar de positie van de spelers op de wereldranglijst. Ieder land mag zijn twee hoogstgeplaatste spelers afvaardigen. Mochten er vier spelers van een land in de top-15 staan, dan mogen er twee teams afgevaardigd worden.

In 2013 wordt teruggegaan naar de oude formule, d.w.z. dat er 72 holes strokeplay wordt gespeeld. US$ 7.000.000 van het prijzengeld wordt verdeeld onder de spelers op basis van hun individuele score. De spelers spelen dus voor hun land en voor zichzelf. Er staan geen fourball of foursome meer op het programma, hetgeen het teamgevoel niet bevordert. Voor de teams worden de scores van beide spelers opgeteld.

De par van de baan is 71.

Jason Day was de enige speler die vier rondes onder par scoorde, waardoor hij niet alleen de individuele prijs won maar ook bijdroeg aan de ruime voorsprong waarmee Australië voor de 5de keer de World Cup won. Een week ervoor verloor de Australiër acht familieleden ten gevolge van tyfoon Haiyan.

Stuart Manley maakte tijdens de derde ronde een hole-in-one op hole 3. Hij dacht even dat hij de BMW had gewonnen die achter de tee stond, maar die bleek alleen voor de vierde ronde te zijn aangeboden. Zijn teleurstelling werkte door tot de volgende hole, waar hij een 11 scoorde. Toch maakte hij een ronde van 72.

Landenteams

Het Amerikaanse en Deense team begonnen met rondes van 66-71 en deelden de leiding na de eerste ronde. Beide spelers van het Amerikaanse team scoorden in ronde 2 onder de 70 en daarmee bleven ze aan de leiding. In ronde 3 was het Australische team het enige team waar beide spelers ruim onder de 70 scoorden. Daarna stond Australië aan de leiding met 1 slag voorsprong op Amerika, de titelverdediger.

Joost Luiten had nog last van zijn schouderblessure en werd vervangen door Tim Sluiter.

Land	Team	Ronde 1		Nr		Ronde 2			Nr		Ronde 3			Nr		Ronde 4			Nr
Australië[2]	Adam Scott & Jason Day	74-69	143	T8		68-70	138	281	3		68-66	134	415	1		66-70	136	551	1
Verenigde Staten	Matt Kuchar & Kevin Streelman	71-66	137	T1		68-69	137	274	1		68-74	142	416	2		71-74	145	561	2
Japan	Ryo Ishikawa & Hideto Tanihara	71-72	143	T8		71-69	140	283	5		70-71	141	422	3		69-72	141	563	T3
Denemarken	Thomas Bjørn & Thorbjorn Olesen	66-71	137	T1		68-72	140	277	2		71-76	147	424	4		71-68	139	563	T3
Canada	Brad Fritsch & David Hearn	71-70	141	T4		73-71	144	285	T7		70-71	141	426	5		73-71	144	570	5
Zuid-Afrika	George Coetzee & Branden Grace	74-73	147	T16		71-70	141	288	13		73-72	145	433	T14			139	571	6
Frankrijk	Grégory Bourdy & Victor Dubuisson	72-73	145	15		69-71	140	285	T7		72-73	145	430	T11		73-70	143	573	T7
Duitsland	Maximilian Kieffer & Marcel Siem	73-71	144	T11		71-74	145	289	T14		70-69	139	428	T6		70-75	145	573	T7
Thailand	Prayad Marksaeng & Kiradech Aphibarnrat	72-71	143	T8		72-70	142	285	T7		73-70	143	428	T6		77-70	147	575	9
Schotland	Stephen Gallacher & Martin Laird	73-68	141	T4		71-72	143	284	6		72-74	146	430	T11		73-73	146	576	10
Zweden	Jonas Blixt & Peter Hanson	76-72	148	T18		72-71	143	291	18		74-73	147	438	T21			140	577	T11
Ierland	Graeme McDowell & Shane Lowry	73-74	147	T16		71-72	143	290	17		67-71	138	428	T6		75-74	149	577	T11
Engeland	Danny Willett & Chris Wood	69-75	144	T11		73-70	143	287	T10		71-72	143	430	T11			148	578	T13
Finland	Roope Kakko & Mikko Korhonen	72-69	142	7		72-75	147	289	T14		70-74	144	433	T14		71-74	145	578	T13
Zuid-Korea	Sang-Moon Bae & K.J. Choi	74-67	141	T4		74-74	148	289	T14		73-71	144	433	T11		74-73	147	580	15
Nederland	Robert-Jan Derksen & Tim Sluiter	74-76	150	22		75-72	147	297	T23		70-69	139	436	20		71-74	145	581	16
Portugal	Jose-Filipe Lima & Ricardo Santos	71-69	140	3		73-69	142	282	4		73-73	146	428	T6		80-74	154	582	T17
Spanje	Rafa Cabrera Bello & Miguel Ángel Jiménez	75-73	148	T18		75-69	144	292	19		70-71	141	433	T14			149	582	T17
Argentinië	Fabian Gomez & Emiliano Grillo	72-77	149	T20		75-71	146	295	22		72-74	146	441	24			141	582	T17
Brazilië	Adilson Da Silva & Alexandre Rocha	72-72	144	T11		71-72	143	287	T10		71-70	141	428	T6			155	583	T20
Italië	Francesco Molinari & Matteo Manassero	75-77	152	23		67-74	141	293	T20		66-76	142	434	T18		75-74	149	583	T20
Nieuw-Zeeland	Mike Hendry & Tim Wilkinson	75-79	154	T25		73-71	144	298	25		71-70	141	439	23			144	583	T20
Filipijnen	Tony Lascuna & Angelo Que	70-74	144	T11		71-72	143	287	T10		77-70	147	434	T18		76-77	153	587	23
Chili	Felipe Aguilar & Mark Tullo	75-74	149	T20		72-72	144	293	T20		74-71	145	438	T21		78-72	150	588	T24		China	Wen-Chong Liang & Ashun Wu	75-77	152	24		76-69	145	297	T23		73-75	148	445	25		74-69	143	588	T24
India	Gaganjeet Bhullar & Anirban Lahiri	82-72	154	T25		77-70	147	301	26		76-73	149	450	26		71-72	143	593	26

Leider

Individueel

Er zijn een paar spelers die alleen individueel meedoen. Zij hebben een * achter hun naam.
Beide leiders van de eerste ronde, Thomas Bjørn en Kevin Streelman, hebben dit jaar al een overwinning geboekt, Streelman in Tampa Bay en Bjørn in Zwitserland. Bjørn staat nummer 44 op de wereldranglijst, Streelman nummer 46, ze zijn dus zeer aan elkaar gewaagd. Ze werden echter in ronde 3 ingehaald door Jason Day, die een ronde van 66 maakte en uiteindelijk won^[3].

Speler	Ronde 1		Nr	Ronde 2			Nr	Ronde 3			Nr	Ronde 4			Nr
Jason Day	68	-3	T11	70	-1	-4	T5	66	-5	-9	1	70	-1	-10	1
Thomas Bjørn	66	-5	1	68	-3	-8	1	71	-1	-8	2	71	par	-8	2
Kevin Streelman	66	-5	1	69	-2	-7	2	74	+3	-4	5	74	+3	-1	T8
Stuart Manley	67	-4	T3	72	+1	-3	T5	72	+1	-2	T8	72	+1	-1	T8
KJ Choi	67	-4	T3	74	+3	-1	T9	71	par	-1	T12	73	+2	align="center" +1	T15
Bernd Wiesberger*	71	par	T13	72	+1	+1	T21	69	-2	-1	T12	72	+1	par	T12
Oscar Fraustro*	74	+3	T38	67	-4	-1	T9	71	par	-1	T12	74	+3	+2	T20
Martin Laird	67	-4	T3	72	+1	-3	T5	74	+3	par	T17	73	+2	+2	T20
Nicolas Colsaerts*	70	-1	T9	76	+5	+4	T40	70	-1	+3	T29	71	par	+3	T25
Brendon de Jonge*	74	+3	T38	72	+1	+4	T40	70	-1	+3	T29	68	-3	par	T12
Vijay Singh*	73	+2	T32	69	-2	par	T15	75	+4	+4	T33	70	-1	+3	T25
Robert-Jan Derksen	74	+3	T38	75	+4	+7	55	70	-1	+6	T44	71	par	+6	T38
Tim Sluiter	76	+5	T54	72	+1	+6	T49	69	-2	+4	T33	74	+3	+7	T42
Siddikur Rahman*	73	+2	T32	75	+4	+6	T49	77	+6	+12	58	73	+2	+14	55
Espen Kofstad*	72	+1	T21	75	+4	+5	T45	74	+3	+8	T51	82	+11	+19	59

Bronnen, noten en/of referenties

---

1. ↑ 60 deelnemers
2. ↑ Australisch team wint
3. ↑ Jason Day wint individueel