Witte plakkaatstrookzwam

Vruchtlichamen zijn 2 tot 5 millimeter dik, zacht tot kurkachtig en kunnen soms meterlange vlakken vormen. De vruchtlichamen zijn los te maken van het substraat. De smaak is harsig-bitter. In droge toestand zijn ze hard. De rand van het vruchtlichaam is rafelig, dun, wit en smal en soms bijna afwezig. De poriën zijn ivoorwit tot crèmekleurig en verkleuren op oudere leeftijd vuil bleekbruin. Ze zijn hoekig tot golvend en vaak onregelmatig gespleten. De diameter bedraagt 1 tot 3, soms tot 4 millimeter. De tussenschotten zijn gaaf tot getand en scheuren bij het drogen vaak open tot labyrintachtige structuren. Het witte subiculum is wollig tot taai en meer dan 1 millimeter dik. De buisjeslaag is gelijk van kleur en tot 5 millimeter dik.

Het heeft een dimitisch hyfensysteem. De generatieve hyfen hebben gespen, zijn dunwandig, doorschijnend en meten 2 tot 4,5 µm in diameter. De skelethyfen zijn doorschijnend, dikwandig tot halfmassief, kronkelig tot recht, soms ook vertakt en meten 2 tot 5 µm in diameter. Ze komen vaker voor in het subiculum dan in de trama. Echte cystiden ontbreken, maar er zijn spoelvormige, niet-uitstaande cystidiolen die vaak tussen de basidiën voorkomen. Deze meten 12–20 × 3–4 µm. De basidiën zijn knotsvormig, hebben telkens vier sterigmen, dragen aan de basis een gespenverbinding en meten 11–15 × 4–5 µm. De sporen meten 4–6 × 1–2 µm, zijn cilindrisch tot worstvormig, doorschijnend, glad en reageren negatief in Melzers reagens.