Wim Rietdijk

Cornelis Willem (Wim) Rietdijk (Bergen op Zoom, 18 december 1927[1]Bloemendaal, 22 april 2020) was een Nederlands theoretisch fysicus, wiskundige, leraar en publicist.

Biografie

Hij was zoon van Maatje Johanna Dominicus en Willem Rietdijk.[2] In 1953 promoveerde hij aan de Technische Hogeschool Delft in technische wetenschap (proefschrift: Lattice-theoretical problems).

Hij was vanaf 1968 leraar aan het Lorentz Lyceum in Haarlem.

Rietdijk overleed op 22 april 2020 in zijn huis in Bloemendaal. Hij leed de laatste jaren aan de ziekte van Parkinson.[3]

Filosofische denkwijzen

Rietdijk verwierf in kleine kring naam als auteur van cultureel- en sociaalfilosofische geschriften. Zijn werk wordt gekenmerkt door een sterke nadruk op de idealen van de Verlichting, in het bijzonder de mogelijkheden van de toepassing van wetenschappelijke kennis op maatschappelijke vraagstukken en een streng rationele aanpak van problemen. Daarbij hanteert hij een utilistische moraal en is hij een tegenstander van het postmodernisme en bijbehorend relativisme. Ook benoemt hij irrationele krachten in de maatschappij die vooruitgang en verbetering in de weg staan.

Door zijn radicale benadering hebben zijn redeneringen soms verstrekkende consequenties die vaak weerstand oproepen, zo niet vijandigheid. Dit is bijvoorbeeld het geval met zijn standpunten over eugenetica en het euthanaseren van ernstig gehandicapte kinderen.

In 1999 deed de Gehandicaptenraad aangifte tegen Rietdijk wegens discriminatie.[4][5][3][6] Het openbaar ministerie besloot uiteindelijk om niet tot vervolging over te gaan omdat hij zijn uitspraken had gedaan binnen de context van een filosofisch debat.

Bibliografie

  • Vooruitgang, cultuur en maatschappij. Met een gedetailleerde behandeling van enige libidineuze problemen (1959)
  • Een filosofie voor het cybernetisch-biotechnische tijdperk (1967) Filosofie Magazine]
  • De contrarevolutie tegen de rede, deel 1 (1975) en 2 (1977)
  • Experimenten met God (1989)
  • The Scientifization of Culture (1994) (met een voorwoord door Hans Eysenck)
  • Wetenschap als bevrijding (1997)
  • Einsteins God dobbelt niet: in ons leven bestaat geen toeval (2011) (samen met Jan van Friesland)
  • Een tweede verlichting (2020)