Wim Hendriks (voetbaltrainer)

Wim Hendriks
Persoonlijke informatie
Volledige naam	Wilhelmus Cornelis Johannes Hendriks
Geboortedatum	11 september 1929
Geboorteplaats	Aarle-Rixtel,  Nederland
Overlijdensdatum	29 september 2005
Overlijdensplaats	Heerlen,  Nederland
Sportnationaliteit	Nederland
Senioren
Seizoen Club W 0(G) SVN
Getrainde teams
1965–1966 1966–1967 1967–1968 1968–1969 1969–1971 1971–1974 1974 1974 1974–1975 1975–1976 1976 1977 1977–1978 1978–1980 1981–1982 1987–1988 1988–1989 1989 RKVV Miranda SV Blerick RKHBS SVS Merkstein Heerlen Sport FC Turnhout Miranda FC Groningen (a.i.) FC Groningen (assistent)  Indonesië (assistent) Al-Wasl SC VG Oostende AS Eupen FC Turnhout KFC Diest RKVV Voerendaal Kaspora VKC'89
Portaal    Voetbal

Wim Hendriks (Aarle-Rixtel, 11 september 1929 – Heerlen, 29 september 2005^[1]) was een Nederlands voetbaltrainer. Hij was onder meer eind 1974 tijdelijk hoofdtrainer van FC Groningen.

Hendriks speelde tot zijn zesendertigste bij SVN waar hij, onder trainer Wiel Coerver, onder meer het kampioenschap in de derde klasse in 1960 meemaakte.^[2] Hierna werd hij aanvoerder van het tweede team waarmee hij in 1964 kampioen werd.^[3] Hendriks was ondertussen ook trainer van het derde en later ook het tweede team.^[4] In 1965 werd Hendriks hoofdtrainer van RKVV Miranda. Als trainer van SV Blerick werd hij in december 1966 tijdens een uitwedstrijd bij zijn oude club SVN in elkaar geslagen door een toeschouwer.^[5] In het seizoen 1968/69 trainde hij net over de grens het Duitse SVS Merkstein in de bezirksliga.^[6] Na twee seizoenen Heerlen Sport^[7] ging Hendriks in België voor drie seizoenen FC Turnhout trainen.^[8] Medio 1974 keerde hij terug bij RKVV Miranda.

In november 1974 werd Hendriks door FC Groningen aangesteld als tijdelijke vervanger van hoofdtrainer Ron Groenewoud die overspannen geraakt was.^[9] Hendriks, die in het bezit was van een C-diploma en nog bezig was met een B-diploma, werd aangeraden door de trainers Coerver (Feyenoord) en Jan Notermans (Go Ahead Eagles).^[10] Groenewoud keerde binnen een paar weken alweer terug en Hendriks bleef voorlopig aan als tweede trainer. In deze periode won Groningen een periodetitel in de Eerste divisie 1974/75. Groenewoud, die niets van zijn vervanging moest hebben, eigende zich deze prestatie geheel toe en liet zich in de media negatief uit over de inbreng van Hendriks en mental-coach Wim Beltman. Door FC Groningen werd Groenewoud hiervoor eind december berispt.^[11]

Hendriks verliet FC Groningen medio januari 1975 en werd kwartiermaker voor Wiel Coerver in Indonesië waar hij een sportcentrum opzette in Salatiga.^[12] Hierna was Hendriks tot medio 1976 assistent van Coerver bij het Indonesisch voetbalelftal. In deze periode bleef Coerver vooral bij het opleidingscentrum in Indonesië en ging Hendriks met het team naar alle buitenlandse wedstrijden. In juli 1976 ging Hendriks naar Dubai waar hij Al-Wasl Club ging trainen.^[13] Na een maand was dit project al voorbij. Hendriks behaalde aan de Duitse Sportschule Hennef zijn B-diploma en ging in januari 1977 in België aan de slag als trainer van VG Oostende waarmee hij degradatie naar de derde nationale wist te voorkomen.^[14] In 1977 ging Hendriks, die na hun gezamenlijke periode in Indonesië gebrouilleerd geraakt was met Coerver, aan de slag bij AS Eupen en ging in Duitsland de cursus voor het A-diploma doen.^[15][16] Naast het voetbal opende hij in 1978 Hotel Garni tegenover het station in Heerlen.^[17] In oktober 1978 verliet Hendriks Eupen om terug te keren bij FC Turnhout waar hij Co Prins opvolgde.^[18] In februari 1980 stapte hij op.^[19] In het seizoen 1980/81 werd Hendriks tussentijds bij FC Diest binnengehaald dat slecht draaide in de tweede nationale.^[20] In april 1982 werd hij daar een wedstrijd voor het einde van de competitie aan de kant geschoven.^[21]

Hendriks zette zijn trainersambities aan de kant toen zijn vrouw ongeneselijk ziek bleek en in april 1987 overleed. Hierna wilde hij terugkeren als trainer en werd in november 1987 aangesteld bij eersteklasser RKVV Voerendaal waar hij de zieke Henk Brinkhuis verving.^[22] In maart 1988 werd deze samenwerking ontbonden.^[23] Hendriks trainde in het seizoen 1988/89 vierdeklasser Kaspora^[24] en na de fusie VKC'89. Daar eindigde in oktober 1989 zijn dienstverband na een conflict met de doelman.^[25]