William Wilson (1875)
| William Wilson | ||
|---|---|---|
![]() | ||
| Persoonlijke gegevens | ||
| Geboortedatum | 1 maart 1875 | |
| Geboorteplaats | Goodyhills | |
| Overlijdensdatum | 14 oktober 1965 | |
| Overlijdensplaats | Hereford | |
| Beroep | natuurkundige, theoretisch natuurkundige | |
| Lid van | Royal Society | |
| Academische achtergrond | ||
| Alma mater | Universiteit Leipzig, Aspatria Agricultural College, Royal College of Science, Holme St Cuthbert School | |
| Wetenschappelijk werk | ||
| Vakgebied(en) | natuurkunde, wiskunde | |
| Prijzen en erkenningen | Fellow of the Royal Society | |
William Wilson (Goodyhills (Holme St Cuthbert), 1 maart 1875 - Hereford, 14 oktober 1965) was een Brits natuurkundige. Hij werd geboren in een dorpje in Cumberland.
Wilsons beroemdste werk is de formulering van de kwantumconditie voor actie:
die hij formuleerde een jaar voordat dezelfde formule in een artikel van Arnold Sommerfeld verscheen. Hierin is de impuls van een deeltje dat beweegt in één dimensie en is de positie van het deeltje; is de constante van Planck en is een natuurlijk getal ongelijk nul.
De redenering van Wilson was in essentie als volgt: bekijk een één-dimensionaal deelje met alleen kinetische energie dat periodiek beweegt met een periode . De lagrangiaan is . Twee maal de actie is . Integratie van 0 naar geeft maal de Planck-Einstein-Bohr energie . Dus en . Het nieuwe inzicht van Wilson was dat de actie gekwantiseerd is — dat een geheel getal is.
Wilsons conditie geeft een basis onder het atoommodel van Bohr uit 1913 en vormt het uitgangspunt voor het verdere werk aan atomen van Sommerfeld en medewerkers.
Toen Wilson zijn beroemde formule publiceerde was hij assistant lecturer aan het King's College London. In het jaar 1919 werd hij bevorderd tot reader in de natuurkundeafdeling van dezelfde universiteit. In 1921 werd hij gewoon hoogleraar in the natuurkunde aan het Bedford College in Londen en in 1923 werd hij F.R.S. (lid van de Royal Society of London). In de jaren 30 van de 20ste eeuw schreef hij een driedelig standaardwerk over theoretische fysica.[3]
Externe link
- ↑ W. Wilson, The quantum theory of radiation and line spectra, Philosophical Magazine, paginas 795-802, volume 29 (1915).
- ↑ W. Wilson, The quantum of action, Philosophical Magazine pagina 156, volume 31, (1916)
- ↑ W. Wilson, Theoretical Physics. Vol. 1: Mechanics and Heat; Newton – Carnot (1931). Vol. 2: Electromagnetism and optics; Maxwell – Lorentz (1933). Vol. 3: Relativity and Quantum Dynamics; Einstein – Planck (1940). London: Methuen and Company.
