Willem van Hasselt
| Willem van Hasselt | ||||
|---|---|---|---|---|
![]() | ||||
| Persoonsgegevens | ||||
| Volledige naam | Wilhelmus Josephus van Hasselt | |||
| Geboren | Rotterdam, 3 september 1882 | |||
| Overleden | 23 augustus 1963 | |||
| Geboorteland | Nederlands | |||
| Nationaliteit | Nederlands, Frans | |||
| Opleiding en beroep | ||||
| Leermeester | Édouard Vuillard, Pierre Bonnard | |||
| Beroep | kunstschilder | |||
| Oriënterende gegevens | ||||
| Jaren actief | 1903-1960 | |||
| Stijl | Postimpressionisme | |||
| Werklocatie | Rotterdam,[1] Parijs (1903; 1905),[1] Rotterdam (1905),[1] Londen (1905),[1] Frankrijk (1905; 1963),[1] Parijs (1911; 1912),[1] Parijs (1913),[1] Parijs (1914)[1] | |||
| Erkenning en lidmaatschap | ||||
| Lid van | Académie des Beaux-Arts | |||
| Archieflocatie | Departementsarchief van Yvelines[2] | |||
| RKD-profiel | ||||
| ||||
Wilhelmus Josephus van Hasselt (Rotterdam, 3 september 1882 – Nogent-sur-Marne, 23 augustus 1963) was een kunstschilder.
Jeugd en opleiding
Willem van Hasselt werd geboren op 3 september 1882,[3] als zoon van Johannes Hendrikus van Hasselt (1846-1920), een kleermaker, en Mathilda Hendrika Hitters (1848-1933). Hij groeide op in Rotterdam en studeerde aan de Rotterdamse Academie van Beeldende Kunsten. Van Hasselt was een leerling van Alexander van Maasdijk, Frederik Nachtweh en Jan Striening.[4] Hij was ook lid van Sparta Rotterdam, waar hij zijn debuut maakte op 3 maart 1901.
Artistieke ontwikkeling
Na het behalen van zijn diploma, verliet hij in 1903 Nederland en zette zijn studie voort aan Académie des beaux-arts. Om de kost te verdienen, tekende hij voor kranten en advertenties, terwijl hij in zijn vrije tijd in musea ronddwaalde, waar hij Jean-Baptiste Corot ontdekte, die zijn schilderkunst beïnvloedde.
Van Hasselt ging vervolgens naar Londen waar hij voor kranten tekende (The Star en The Morning Leader). Hij keerde terug naar Frankrijk en deelde in 1911-1912 een studio met Édouard Saunier op 54 rue Notre-Dame-de-Lorette, en organiseerde daar gezamenlijke tentoonstellingen.
Hij exposeerde ook met Jacques Salomon, de neef van Édouard Vuillard, waardoor hij toetrad tot entourage van Vuillard,[4] en daardoor ook vaak Maurice Denis, Pierre Bonnard en Ker-Xavier Roussel bezocht, schilders die een aanzienlijke invloed op zijn schilderkunst hadden.
Tijdens de Eerste Wereldoorlog diende van Hasselt, die nog steeds niet de Franse nationaliteit had, als ambulancechauffeur in het Franse leger.
In 1921 trouwde van hij met de tekenares Louise Le Vavasseur, die hem meenam naar Arcachon. Deze omgeving werd een inspiratiebron waar hij tijdens het interbellum een groot aantal zeegezichten en scènes uit het dagelijks leven schilderde.
Hij nam diverse malen deel aan de Société des Artistes Indépendants.[5]
Willem van Hasselt kreeg in 1933 de Franse nationaliteit. In 1945 werd hij gekozen tot lid van de Académie des beaux-arts, ter vervanging van André Devambez. Vanaf 1951 was hij bestuurslid van het Institut Néerlandais.
Centre Pompidou heeft verschillende werken van Van Hasselt in de collectie.[6]
Overlijden
In 1957 verhuisde hij naar Nogent-sur-Marne waar hij op 23 augustus 1963 overleed.[5]
- 1 2 3 4 5 6 7 8 RKDartists; geraadpleegd op: 2 maart 2018; RKDartists-identificatiecode: 36416.
- ↑ https://archives.yvelines.fr/rechercher/archives-en-ligne/correspondances-du-musee-departemental-maurice-denis/correspondances-du-musee-maurice-denis; geraadpleegd op: 13 februari 2022; genoemd als: VAN HASSELT.
- ↑ (en) Family tree of Willem van HASSELT. Geneanet. Geraadpleegd op 17 september 2025.
- 1 2 (en) Willem van HASSELT (1882-1963) - In the garden. AnticStore. Geraadpleegd op 17 september 2025.
- 1 2 Willem van Hasselt - Beeldend BeNeLux Elektronisch (Lexicon). www.artindex.nl. Geraadpleegd op 17 september 2025.
- ↑ (en) Willem van Hasselt. Centre Pompidou. Geraadpleegd op 17 september 2025.
