Willem Appeldoorn
| Willem Appeldoorn | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Persoonlijke informatie | ||||||||||||||
| Naam | Willem Appeldoorn | |||||||||||||
| Geboortedatum | 1950/1951 | |||||||||||||
| Nationaliteit |  Nederland | |||||||||||||
| Sportieve informatie | ||||||||||||||
| Discipline |  Roeien | |||||||||||||
| Onderde(e)l(en) | lichte acht, lichte vier | |||||||||||||
| Club | ASR Nereus | |||||||||||||
| Medailles | ||||||||||||||
| ||||||||||||||
| ||||||||||||||
Willem Appeldoorn is een Nederlandse roeier, die diverse malen voor Nederland uitkwam op internationale toernooien. Op wereldkampioenschappen won hij drie maal zilver in de lichte vier-zonder.
Levensloop
Appeldoorn was in zijn studietijd lid van Nereus. Net als zijn clubgenoot Richard Helsloot maakte hij deel uit van de lichte acht die op de wereldkampioenschappen van 1975 in Nottingham vijfde werd.[1]
Samen met Helsloot, Peter van Berkel en Paul Paulssen vormde Appeldoorn enkele jaren de nationale lichte vier-zonder.[2]
In 1978 won deze Orca/Nereus-combinatie gedurende het seizoen veel internationale wedstrijden. Zo was er twee maal winst in Ratzeburg[3] en twee maal winst op de Rotsee Regatta in Luzern.[4] Gezien die tot dan toe ongeslagen status van de ploeg gedurende het seizoen voelde het zilver op de Wereldkampioenschappen van 1978 enigszins als een teleurstelling.[5]
Ook het jaar erop, bij de Wereldkampioenschappen van 1979 in Bled, bleek zilver het hoogst haalbare.[6] Ondanks een flinke eindsprint van de Nederlanders bleef de snel gestartte Engelse ploeg net buiten bereik.[7] Op de Wereldkampioenschappen van 1981 wist de ploeg voor de derde maal zilver te winnen.[8]
In 1982 kwam Appeldoorn met Paulssen ook nog uit in de lichte dubbeltwee. Op de wereldkampioenschappen in Luzern presteerde het duo boven verwachting, met een vierde plaats als resultaat.[9]
De laatste keer dat Appeldoorn op een WK in actie kwam was in 1984 in Montreal. Samen met onder meer Helsloot startte hij opnieuw in de lichte vier-zonder, maar de ploeg kwam dit keer niet verder dan de vierde plaats in de B-finale.[10]
Resultaten
| Jaar | Plaats | Resultaat |
|---|---|---|
| 1975 | .svg.png){kind=small} Nottingham |
5e in de lichte acht |
| 1977 | Amsterdam |
4e in de lichte acht |
| 1978 |  Kopenhagen |
 in de lichte vier-zonder |
| 1979 |  Bled |
in de lichte vier-zonder |
| 1981 |  München |
in de lichte vier-zonder |
| 1982 | .svg.png){kind=small} Luzern |
4e in de lichte dubbeltwee |
| 1984 | .svg.png){kind=small} Montreal |
10e in de lichte vier-zonder |
Externe links
- (en) Profiel van Willem Appeldoorn op WorldRowing.com
- ↑ "10 vragen aan: Guus van der Werff ’Prestaties tonen dat we ons met zware roeiers kunnen", NRC Handelsblad, 5 augustus 1978. Geraadpleegd op 28 december 2025. – via Delpher.
- ↑ "Rotseeregatta is zware test - Lichte roeiers maken zich sterk", De Telegraaf, 6 juli 1978. Geraadpleegd op 27 december 2025. – via Delpher.
- ↑ "'Lichte vier' bij wereldtop", Het Vrije Volk, 12 juni 1978. Geraadpleegd op 27 december 2025. – via Delpher.
- ↑ "Rotseeregatta", Het Vrije Volk, 10 juli 1978. Geraadpleegd op 27 december 2025. – via Delpher.
- ↑ Leidse Courant | 7 augustus 1978 | pagina 16. Historische Kranten, Erfgoed Leiden en Omstreken (7 augustus 1978). Geraadpleegd op 27 december 2025.
- ↑ "Nederland blijft te klein voor goud", Het Parool, 3 september 1979. Geraadpleegd op 28 december 2025. – via Delpher.
- ↑ "Lichte vier niet tevreden met zilver", NRC Handelsblad, 3 september 1979. Geraadpleegd op 28 december 2025. – via Delpher.
- ↑ "Op weg naar zilver", Algemeen Dagblad, 31 augustus 1981. Geraadpleegd op 27 december 2025. – via Delpher.
- ↑ "Roeisters nuchter onder verlies", De Volkskrant, 30 augustus 1982. Geraadpleegd op 28 december 2025. – via Delpher.
- ↑ van Winden, Chris, "Roeiploeg valt uit de boot...", De Telegraaf, 27 augustus 1984. Geraadpleegd op 28 december 2025. – via Delpher.