Wilfried Uitterhoeve

Wilfried Uitterhoeve
NSR met Uitterhoeve, tweede van rechts (1969)
Persoonlijke gegevens
Geboortedatum	14 mei 1944
Geboorteplaats	Vogelwaarde
Overlijdensdatum	20 april 2020
Overlijdensplaats	Avignon
Beroep	historicus[1]
Academische achtergrond
Alma mater	Radboud Universiteit
Wetenschappelijk werk
Vakgebied(en)	geschiedenis
Dbnl-profiel

Wilfridus Johannes Gerardus (Wilfried) Uitterhoeve (Vogelwaarde, 14 mei 1944 - Avignon, 20 april 2020) was een Nederlands historicus.

Hij was zoon van Marina Regina de Rijk (dochter van een schoolhoofd) en Leonardus Andreas Uitterhoeve (onderwijzer en later schoolhoofd te Stoppeldijk). Hij was het derde kind van uiteindelijk acht kinderen. Hijzelf bleef als praktiserend homoseksueel ongetrouwd.

Uitterhoeve groeide op in Vogelwaarde, een dorp in Zeeuws-Vlaanderen nabij Hulst. Uitterhoeve was een dromerig kind, zat telkens met zijn neus in de boeken terwijl zijn broers en zusters meer aanleg hadden voor de Bètakant. Dat lezen deed hem besluiten een studie te volgen aan een seminarie, maar vond het toch niet zijn gading. Hij stapte na drie jaar over naar het Jansenius-gymnasium in Hulst. Vandaaruit begon hij aan een studie rechtsgeleerdheid aan de Katholieke Universiteit Nijmegen. Hij studeerde in de periode van opkomend studentenprotest. Hij was lid van de Studenten Vakbeweging en werd voor het jaar 1969/1970 voorzitter van de Nederlandse Studentenraad (NSR); beide met linkse signatuur. Overigens was hij al eerder redacteur van het Nijmeegs Universiteitsblad.

De in 1968 afgeronde studie leidde naar een baan binnen de advocatuur in Rotterdam. In 1973 keerde hij terug naar Nijmegen en ging werken als redacteur van Uitgeverij SUN (Socialistiese Uitgeverij Nijmegen), opgericht vanuit de Nijmeegse studenten. Na een periode vertrok hij er om weer advocaat te worden en juridische lessen te geven. Hij keerde er in 1987 terug. Hij maakte mee dat die uitgeverij van maatschappijkritisch meer richting historische en filosofische publicaties ging. In het jaar van zijn afscheid 2001 ging SUN op in Koninklijke Boom. Ondertussen spande hij zich in voor “zijn stad”. Hij was voorzitter van Gemeenschap Beeldende Kunstenaars, Filmhuis Nijmegen (LUX).

Al het gelees en gestudeer leidde Uitterhoeve uiteindelijk naar zelf schrijven. In 1987 verscheen Van Achilles tot Zeus dat hij samen met Eric Moormann had opgezet; in 2005 samen met Gerard Lemmens Nijmegen binnen en buiten de singels. In 2009 kwam er het biografische proefschrift onder Remieg Aerts: Cornelis Krayenhoff 1758-1840, een loopbaan onder vijf regeervormen, dat nog genomineerd werd voor de Grote Geschiedenisprijs (de latere Libris Geschiedenis Prijs). Hierin zijn zijn drie voornamen vermeld.^[2]Voorts werkte hij mee aan de Nieuwe historische atlas van Nijmegen. In 2019 werd De zaak Oldenbarnevelt: val, proces en executie uitgebracht. Hij was daarna aan vakantie toe.

Uitterhoeve kreeg op 76-jarige leeftijd tijdens die vakantie aan de Mont Ventoux last van COVID-19; een behandeling in het streekziekenhuis in Avignon mocht niet meer baten. Hij werd aldaar gecremeerd. Zijn zus Mariëtte van Erp zou spreken op de herdenkingsdienst, maar ook zij was inmiddels geveld door de ziekte en zou binnen een maand na het overlijden van haar broer zelf overlijden.