Wietze Couperus (Sneek, 16 maart 1942) is een Nederlands voormalig professioneel voetballer. Hij is eenmalig international.
Couperus kwam in zijn vroege jeugd uit voor LSC 1890 uit Sneek. Hij verhuisde later naar Amsterdam, waar hij voor Blauw-Wit zijn debuut maakte in het betaald voetbal en speelde er in het seizoen 1962/63 ook reeds elf wedstrijden in de Eredivisie. In de zomer van 1963 werd hij aangetrokken door Leeuwarden. Een jaar later vertrok hij op huurbasis naar ZFC. In 1965 tekende Couperus een contract bij Haarlem. Met deze ploeg werd hij in 1967 kampioen (en tevens topscorer) van de Tweede divisie. In 1969 volgde dankzij een tweede plaats in de Eerste divisie promotie naar de Eredivisie. In zijn eerste seizoen als vaste basisspeler op het hoogste niveau scoorde hij negen doelpunten in 32 wedstrijden. In totaal scoorde hij liefst 95 competitiedoelpunten voor Haarlem, slechts vijf goals minder dan recordhouder Piet Keur.
In juni 1970 vertrok hij naar ADO, als onderdeel van een ruil waarbij de Deen Niels-Christian Holmstrøm van ADO naar Haarlem ging. Kort daarop speelde hij onder bondscoach František Fadrhonc zijn eerste en enige interland voor het Nederlands elftal. Op 11 oktober 1970 viel hij in de EK-kwalificatiewedstrijd thuis tegen Joegoslavië (1–1) in de 50ste minuut in voor Nico Rijnders van Ajax.
In twee seizoenen scoorde Couperus 25 doelpunten in 53 competitieduels voor ADO en FC Den Haag. In zijn eerste seizoen werd hij met deze ploeg knap derde in de Eredivisie. Vanaf 1972 kwam hij een jaar uit voor FC Amsterdam. In 1973 dreigde er een arbitragezaak om de gewenste overgang van Couperus naar Telstar te bewerkstelligen, maar uiteindelijk kwamen de clubs een transferprijs van 10.000 gulden overeen. In 1975 beëindigde hij bij Telstar zijn loopbaan.
Zie ook
Bronnen, noten en/of referenties
_(Haarlem)%252C_kop%252C_Bestanddeelnr_922-7471.jpg)
Sneek, Nederland