West-Jeruzalem

**West-Jeruzalem**
Stadsdeel van Jeruzalem
Kerngegevens
Gemeente	Jeruzalem
Coördinaten	31°46'37"NB, 35°13'19"OL
Oppervlakte	38 km²
Inwoners ; (2015)	333.800
Detailkaart
	Jeruzalem in 1947; links van de Groene Lijn is West-Jeruzalem
Foto('s)

West-Jeruzalem is het westelijke deel van de stad Jeruzalem, dat Israël bij zijn oprichting in 1948 veroverde en aan zijn verworven grondgebied toevoegde. Het heeft sindsdien een Joodse meerderheid. West-Jeruzalem, dat sinds het Britse mandaat is opgebouwd is een grotendeels moderne stad. In tegenstelling tot Palestijns Oost-Jeruzalem met de Oude Stad Jeruzalem, dat sinds 1967 door Israël militair bezet is. De eerste stadsplanning van Jeruzalem was in 1918 door William McLean, met een uitbreiding naar het noorden, het westen en zuiden. Het legde de basis voor wat West-Jeruzalem en Oost-Jeruzalem werd.^[2]

In 2015 telde West-Jeruzalem 333.800 inwoners.^[1]

Geschiedenis

Jeruzalem had voor het ontstaan van Israël een gemengd joods-islamitisch-christelijke bevolking. Op 29 november 1947 werd door de Verenigde Naties een verdelingsplan voorgesteld met het oog op de beëindiging van het Brits mandaat over Palestina. Daarin was opgenomen dat er een internationale zone rond Jeruzalem zou komen onder bestuur van de Verenigde Naties. Tijdens de erop volgende Arabisch-Israëlische Oorlog van 1948 werd fel om de stad gevochten. In 1949 werd een wapenstilstandsgrens getrokken: de Groene Lijn. Het door de nieuw uitgeroepen staat Israël veroverde westelijke deel van de stad werd door Israël tot zijn hoofdstad verklaard. Het oostelijke deel van de stad met de Oude Stad was door Jordaanse troepen bezet en werd in 1950 door Jordanië geannexeerd. Oost en West werden door middel van een hek en prikkeldraad van elkaar gescheiden. Tot 1967 bleef de stad verdeeld en was het voor de inwoners over en weer niet mogelijk om het andere deel van de stad te bezoeken.

In de Zesdaagse Oorlog van 1967 werd de Westelijke Jordaanoever, inclusief Oost-Jeruzalem, door Israël op Jordanië veroverd en bezet. Het oostelijk deel, de oude Jordaanse gemeente Jeruzalem ("Al-Quds") die 6 km² groot was, werd evenals tientallen omliggende Palestijnse dorpen door Israël geannexeerd en gevoegd bij West-Jeruzalem, dat 38 km² groot was. Door deze annexatie kreeg de nieuw gevormde Israëlische gemeente Jeruzalem een oppervlakte van 108 km².^[3],

In 1980 nam het Israëlische parlement de Jeruzalemwet aan, waarmee Jeruzalem tot ondeelbare hoofdstad van Israël werd uitgeroepen. Dat laatste is door de Verenigde Naties met Resolutie 478 Veiligheidsraad Verenigde Naties veroordeeld en wordt internationaal door veel landen niet erkend. De meeste landen hebben daarom hun ambassade in Tel Aviv.

Zie ook

Bronnen, noten en/of referenties

1 2 Statistical Yearbook of Jerusalem Chapter III - Population, 2015
↑ Elisha Efrat and Allen G. Noble, Geographical Review, Vol. 78, No. 4 (Oct., 1988), pp. 387-404: "Modern planning began only after the British conquest of Palestine in World War I… In 1918 an engineer from Alexandria, William McLean, was commissioned to draft the first city plan… These provisions… caused the city to develop mainly to the west and southwest because of the restrictions on construction in the Old City and its immediate environs and the desire to retain the eastern skyline… McLean wanted Jerusalem to expand to the north, west, and south, with little development to the east because of climatic and topographical limitations. Thus almost from the onset of British colonial rule, development was encouraged in a generally westward direction, and this bias ultimately produced the initial contrasts that distinguished the eastern and western sectors of the city. McLean also adopted the principle of urban dispersal, and he proposed two main axes, one to the northwest and the other to the southwest of the Old City. His guidelines were repeated in most of the subsequent city plans."
↑ Palestijns Centraal Bureau Statistieken p. 140: "Om zuiver statistische redenen werd het Gouvernement Jeruzalem in twee delen verdeeld. Het eerste deel (J1) omvat dat deel van Jeruzalem dat door Israël met dwang werd geannexeerd nadat het in 1967 de Westelijke Jordaanoever bezet had. Dit deel omvat de volgende localiteiten: Beit Hanina, Shu’fat Refugees Camp, Shu’fat, Al’Isawiya, Jeruzalem “Al-Quds”(Sheikh Jarrah, Wadi Al-Joz, Bab Al-Sahira, As Suwwana, At-Tur, Ash-Shayyah, Ras Al-Amud), Silwan, Ath–Thuri, Jabal Al–Mukabbir, As–Sawahira Al–Gharbiya, Beit Safafa, Sharafat, Sur Bahir, en Um Tuba, Kufr A’qab."

[shnaton_C1017-1] 1 2 Statistical Yearbook of Jerusalem Chapter III - Population, 2015

[2] Elisha Efrat and Allen G. Noble, Geographical Review, Vol. 78, No. 4 (Oct., 1988), pp. 387-404: "Modern planning began only after the British conquest of Palestine in World War I… In 1918 an engineer from Alexandria, William McLean, was commissioned to draft the first city plan… These provisions… caused the city to develop mainly to the west and southwest because of the restrictions on construction in the Old City and its immediate environs and the desire to retain the eastern skyline… McLean wanted Jerusalem to expand to the north, west, and south, with little development to the east because of climatic and topographical limitations. Thus almost from the onset of British colonial rule, development was encouraged in a generally westward direction, and this bias ultimately produced the initial contrasts that distinguished the eastern and western sectors of the city. McLean also adopted the principle of urban dispersal, and he proposed two main axes, one to the northwest and the other to the southwest of the Old City. His guidelines were repeated in most of the subsequent city plans."

[3] Palestijns Centraal Bureau Statistieken p. 140: "Om zuiver statistische redenen werd het Gouvernement Jeruzalem in twee delen verdeeld. Het eerste deel (J1) omvat dat deel van Jeruzalem dat door Israël met dwang werd geannexeerd nadat het in 1967 de Westelijke Jordaanoever bezet had. Dit deel omvat de volgende localiteiten: Beit Hanina, Shu’fat Refugees Camp, Shu’fat, Al’Isawiya, Jeruzalem “Al-Quds”(Sheikh Jarrah, Wadi Al-Joz, Bab Al-Sahira, As Suwwana, At-Tur, Ash-Shayyah, Ras Al-Amud), Silwan, Ath–Thuri, Jabal Al–Mukabbir, As–Sawahira Al–Gharbiya, Beit Safafa, Sharafat, Sur Bahir, en Um Tuba, Kufr A’qab."

[1]

[2]

[3]