Wereldkampioenschap MX1 2006

Het wereldkampioenschap motorcross MX1 2006 bestaat uit 15 Grote Prijzen; elke Grote Prijs bestaat uit twee reeksen van 35 minuten + 2 ronden. De eerste twintig rijders in elke reeks krijgen punten voor het wereldkampioenschap volgens de verdeling:

  • winnaar: 25 punten
  • 2e: 22
  • 3e: 20
  • 4e: 18
  • 5e: 16
  • 6e tot en met 20e: 15 tot en met 1 punt.

Alle reeksen tellen mee voor de eindrangschikking.

De winnaar van een Grote Prijs is de rijder met de meeste punten in de beide reeksen. Bij gelijke stand wint de rijder met de meeste punten in de tweede reeks.

Voorbeschouwing

Voor Stefan Everts was dit zijn laatste seizoen in het wereldkampioenschap, waarin hij trachtte zijn tiende wereldtitel te behalen en mogelijk ook zijn honderdste overwinning in een Grote Prijs. Vijfvoudig wereldkampioen Joël Smets was er dit seizoen niet meer bij.

De grootste tegenstand voor Everts werd verwacht van de Fransman Sébastien Tortelli, die na een aantal jaren in het Amerikaanse circuit, teruggekeerd is naar het MX1 wereldkampioenschap. Ook de Nieuw-Zeelander Joshua Coppins en de Fransman Mickaël Pichon behoorden tot de favorieten.

Belangrijkste deelnemers

NaamLandMerk
Jonathan BarragánVlag van Spanje ESPKTM
Joshua CoppinsVlag van Nieuw-Zeeland NZLHonda
Ken De DyckerVlag van België BELHonda
Erik EggensVlag van Nederland NEDKawasaki
Stefan EvertsVlag van België BELYamaha
Francisco García VicoVlag van Spanje ESPHonda
Brian JørgensenVlag van Denemarken DENHonda
Tanel LeokVlag van Estland ESTKawasaki
Pascal LeuretVlag van Frankrijk FRAHonda
Cédric MelotteVlag van België BELYamaha
James NobleVlag van Verenigd Koninkrijk GBRHonda
Mickaël PichonVlag van Frankrijk FRAKTM
Antti PyrhönenVlag van Finland FINTM
Steve RamonVlag van België BELSuzuki
Kevin StrijbosVlag van België BELSuzuki
Stephen SwordVlag van Verenigd Koninkrijk GBRKawasaki
Danny TheybersVlag van België BELSuzuki
Sébastien TortelliVlag van Frankrijk FRAKTM
Bas VerhoevenVlag van Nederland NEDKawasaki

Kalender en reekswinnaars

Klik op de naam van de Grote Prijs voor meer informatie en een gedetailleerde uitslag.

DatumGrote PrijsPlaatsWinnaar eerste reeksWinnaar tweede reeksWinnaar Grote Prijs
2 aprilVlag Vlaanderen GP van VlaanderenZolderVlag van Frankrijk Sébastien TortelliVlag van België Stefan EvertsVlag van België Stefan Everts
16 aprilVlag van Spanje GP van SpanjeBellpuigVlag van België Kevin StrijbosVlag van België Stefan EvertsVlag van België Stefan Everts
23 aprilVlag van Portugal GP van PortugalÁguedaVlag van België Stefan EvertsVlag van België Stefan EvertsVlag van België Stefan Everts
7 meiVlag van Duitsland GP van DuitslandTeutschenthalVlag van België Stefan EvertsVlag van België Stefan EvertsVlag van België Stefan Everts
21 meiVlag van Japan GP van JapanSugoVlag van België Stefan EvertsVlag van België Stefan EvertsVlag van België Stefan Everts
4 juniVlag van Europa GP van EuropaSevlievo (Bulgarije)Vlag van België Stefan EvertsVlag van België Stefan EvertsVlag van België Stefan Everts
11 juniVlag van Italië GP van ItaliëMontevarchiVlag van België Stefan EvertsVlag van België Stefan EvertsVlag van België Stefan Everts
18 juniVlag van Verenigd Koninkrijk GP van Groot-BrittanniëMatterley Basin, WinchesterVlag van België Stefan EvertsVlag van België Stefan EvertsVlag van België Stefan Everts
2 juliVlag van Zweden GP van ZwedenUddevallaVlag van België Stefan EvertsVlag van België Stefan EvertsVlag van België Stefan Everts
16 juliVlag van Zuid-Afrika GP van Zuid-AfrikaSun CityVlag van België Stefan EvertsVlag van België Stefan EvertsVlag van België Stefan Everts
30 juliVlag van Tsjechië GP van de Tsjechische RepubliekLoketVlag van België Stefan EvertsVlag van België Stefan EvertsVlag van België Stefan Everts
6 augustusVlag van België GP van BelgiëNamenVlag van België Stefan EvertsVlag van België Stefan EvertsVlag van België Stefan Everts
27 augustusVlag van Noord-Ierland GP van Noord-IerlandDesertmartinVlag van België Stefan EvertsVlag van Nieuw-Zeeland Joshua CoppinsVlag van Nieuw-Zeeland Joshua Coppins
3 septemberVlag van Nederland GP van NederlandLieropVlag van België Stefan EvertsVlag van België Stefan EvertsVlag van België Stefan Everts
17 septemberVlag van Frankrijk GP van FrankrijkErnéeVlag van België Stefan EvertsVlag van België Stefan EvertsVlag van België Stefan Everts

Eindstand van het wereldkampioenschap

PlaatsNaamLandPunten
1Stefan EvertsVlag van België BEL739
2Kevin StrijbosVlag van België BEL529
3Steve RamonVlag van België BEL483
4Ken De DyckerVlag van België BEL463
5Tanel LeokVlag van Estland EST443
6Jonathan BarragánVlag van Spanje ESP376
7Joshua CoppinsVlag van Nieuw-Zeeland NZL330
8Manuel PriemVlag van België BEL278
9Pascal LeuretVlag van Frankrijk FRA267
10James NobleVlag van Verenigd Koninkrijk GBR226

Yamaha behaalde de wereldtitel bij de constructeurs.

Nabeschouwing

Het gehele seizoen werd gedomineerd door één man: Stefan Everts. De cijfers zijn duidelijk: hij won op een na alle Grote Prijzen en op drie na alle reeksen; in alle reeksen eindigde hij overigens bij de eerste drie. In wat hij vooraf als zijn laatste seizoen had aangekondigd kon Everts al zijn doelstellingen realiseren: hij werd voor de tiende keer wereldkampioen (dit bovendien in eigen land op de citadel van Namen) en rondde de kaap van honderd GP-overwinningen (het werden er uiteindelijk 101).

Enkele rijders die vooraf als zijn grote concurrenten golden hadden echter met tegenslagen af te rekenen: Joshua Coppins kwetste zich nog vóór de eerste GP, en miste de eerste zeven wedstrijden. Nadien ontpopte hij zich meteen tot de beste belager van Everts, en wist als enige een Grote Prijs te winnen. Coppins werkte zich uiteindelijk nog op tot de zevende plaats in de eindstand. Mickaël Pichon kon het gehele seizoen vergeten nadat er bij hem mononucleosis werd vastgesteld. En Sébastien Tortelli, die in het seizoensbegin het meest met Everts kon duelleren, kwetste zich in de derde GP en was uitgeschakeld voor de rest van het seizoen. Van de anderen bleek niemand echt in staat om Everts te bedreigen.

In de eindstand bekleedden drie Belgen de ereplaatsen na Everts: Kevin Strijbos, Steve Ramon en Ken De Dycker. De jonge Est Tanel Leok vervolledigde de top-vijf.

Zie ook

Dit artikel is uitgegeven door Wikipedia. De tekst is beschikbaar onder Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0, tenzij anders vermeld. Voor de mediabestanden kunnen aanvullende voorwaarden gelden.