Waterkrachtcentrale Buksefjord
| Waterkrachtcentrale Buksefjord | ||
|---|---|---|
 | ||
Schematische tekening centrale | ||
| Ligging | ||
  | ||
| Land |  Groenland | |
| Locatie | Nuuk | |
| Coördinaten | 63° 55′ NB, 50° 53′ WL | |
| Techniek | ||
| Type centrale | waterkrachtcentrale | |
| Primaire brandstof | water | |
| Windmolens | ||
| Aantal | 3× 15 MW = 45 MW | |
| Operationeel | ||
| Begin bouw | 1990 | |
| Inbedrijfname | 1993 | |
| Eigenaar | Nukissiorfiit | |
| Website | https://nukissiorfiit.gl/ | |
De waterkrachtcentrale Buksefjord is de grootste waterkrachtcentrale van Groenland, 48 kilometer ten zuidoosten van de hoofdstad Nuuk.
Geschiedenis
In 1984/85 stelde Grønlands Energiforsyning (GE), onderdeel van de toenmalige Grønlands Tekniske Organisation, gedetailleerde plannen op voor de energieproductie en -voorziening van een aantal grotere steden in West-Groenland, met als doel alternatieven te vinden voor aardolie.[1] Het onderzoek leidde tot diverse locaties plaatsen waar waterkracht was in te zetten als primaire of aanvullende energiebron.
Bouw
Begin jaren 1990 werd het werk aanbesteed. De centrale ligt in een berg en het water kom van een meer op zo'n 250 meter boven zeeniveau.[1] Het water stroomt door tunnels met een lengte van iets meer dan tien kilometer naar beneden en drijft drie turbines aan. De drie hebben elk een vermogen van 15 megawatt (MW), waarmee de centrale in totaal 45 MW aan vermogen heeft. Het water mondt vervolgens uit in de Buksefjord op zeeniveau.[1]
Om elektriciteit van deze centrale naar de hoofdstad te transporteren werd een 58 kilometer lange hoogspanningslijn gebouwd van 132 kV. Hierbij wordt ook de Ameralikfjord overspannen, dit is 's werelds grootste overspanning van een bovengrondse hoogspanningslijn van 5376 meter lang.[2]
Eigenaar is het staatsenergiebedrijf Nukissiorfiit. Deze waterkrachtcentrale is de grootste van de vijf die Nukissiorfiit heeft. In totaal hebben de vijf centrales een opgesteld vermogen van 91,5 MW, waarvan nagenoeg de helft staat bij Buksefjord.
In 2023 besloot de regering de centrale uit te breiden door gebruik door gebruik te maken van een tweede meer, Isortuarsuup Tasia, gelegen op circa zestien kilometer ten zuiden van het huidige stuwmeer Kangerluarsunnguup Tasia door de aanleg van een tunnel tussen beide meren. Hiervoor wordt ook een weg aangelegd met een lengte van 50 km.[3]
- 1 2 3 (da) Grønlands første store vandkraftværk (6 juli 1990). Geraadpleegd op 23 januari 2026.
- ↑ Hoogspanningsrecords (wereldwijd): langste crossing (overspanning) bij Groenland. hoogspanningsnet.com. Gearchiveerd op 23 januari 2026.
- ↑ (da) Kæmpe-projekt i høring: 50 km arbejdsvej og 16 km vandførende tunnel. Sermitsiaq (11 juli 2023).