Waldemar Post
| Waldemar Post | ||||
|---|---|---|---|---|
| Persoonsgegevens | ||||
| Geboren | Amsterdam, 6 maart 1936 | |||
| Overleden | Amsterdam, 3 december 2020 | |||
| Nationaliteit | Nederlandse | |||
| Opleiding en beroep | ||||
| Beroep | illustrator | |||
| Werkveld | jeugdliteratuur | |||
| Oriënterende gegevens | ||||
| Werklocatie | Amsterdam (1991; 1998)[1] | |||
| RKD-profiel | ||||
| (en) IMDb-profiel | ||||
| Website | ||||
| Dbnl-profiel | ||||
| ||||
Waldemar Post (Amsterdam, 6 maart 1936[2] – aldaar, 3 december 2020[3]) was een Nederlands illustrator en tekenaar. Hij werkte bij verschillende media, het langst bij de Volkskrant. De grootste bekendheid verkreeg hij door zijn karikaturen.
Biografie
Loopbaan
Het tekenen zat er al vroeg in bij Post. Hij deed in 1945 mee aan een tekenwedstrijd georganiseerd door levensmiddelenketen Vrijwillige Inkoop- en Verkoop Organisatie (Vivo).[4] Hij haalde in 1955 zijn diploma aan het Instituut voor Kunstnijverheidsonderwijs.[2]
In 1957 begon hij bij de Volkskrant als toneeltekenaar. Bij premières was hij aanwezig om hoofdrolspelers te tekenen. Naar eigen zeggen beviel dit matig: omdat hij het maken van karikaturen onvoldoende onder de knie had, joeg hij de toneelwereld tegen zich in het harnas. Post stopte met deze functie in 1965. Van 1968 tot en met 1995 was hij bij dezelfde krant illustrator en artdirector.[2]
Post was van 1975 tot 1990 tevens docent Illustratie aan de Rietveldacademie. Behalve voor de Volkskrant was hij ook werkzaam voor HP/De Tijd, Opzij, Vrij Nederland, Avenue en Playboy. Verder ontwierp hij boekomslagen en affiches, en was hij lange tijd vaste vormgever van Madame Tussauds in Londen.
Tekenstijl
Zijn tekenstijl kenmerkte zich doordat Post steevast met inkt en papier werkte. Verscheidene van zijn tekeningen vertonen schroeiplekken, wat ermee te maken heeft dat Post vaak pas kort voor de deadline klaar was. Hij gebruikte dan een brandende aansteker om de inkt toch nog op tijd droog te krijgen.[5]
Als grote voorbeelden noemde hij Eppo Doeve en André Franquin.[2]
Persoonlijk
Hij was zoon van Johanna Cornelia Schermer en Jan Hendrik Post. Vader had een aantal beroepen van bouwkundig tekenaar tot impressario en artiest.variété-artiest.[3][6] Post was tussen 1959 en 1974 (overlijden) getrouwd met model Puck Hendriks; het echtpaar had twee kinderen, waaronder fotografe en videokunstenaar Liza May Post (1965). Hij hertrouwde met Aggie Nieuwint; ook dat echtpaar kreeg twee kinderen.[3] Op 3 december 2020 overleed Post aan de gevolgen van COVID-19.[7]
Waardering
Van 19 november 2008 tot 9 maart 2009 werd Posts werk tentoongesteld in het Amsterdamse Persmuseum. In maart 2015 was er een tentoonstelling in het Kasteel van Rhoon en in najaar 2019/voorjaar 2020 was een selectie geëxposeerd van de ruim driehonderd illustraties in het Literatuurmuseum die hij aan het museum geschonken had.
Secundaire literatuur
- Willem Ellenbroek, Tom Rooduijn en Liza May Post (red.). Waldemar Post: de laatste illustrator. Amsterdam: Lubberhuizen, 2008.
- P.M.J.E. Jacobs. Beeldend Benelux: biografisch handboek. Vol. 4, p. 664. Tilburg: Stichting Studiecentrum voor beeldende kunst, 2000.
Externe link
- Eigen website met onder meer portretten
Bronvermelding
- ↑ RKDartists; geraadpleegd op: 2 maart 2018; RKDartists-identificatiecode: 94508.
- 1 2 3 4 Jean-Pierre Geelen in de Volkskrant (19 november 2008), Waldemar Post: Tekenaarstekenaar.
- 1 2 3 Peter de Waard (4 december 2020) in de Volkskrant, Waldemar Post (1936-2020): perfectionist die 50 jaar voor de Volkskrant tekende.
- ↑ Redactie, Tekeningen van toen. de Volkskrant (11 mei 1965). Geraadpleegd op 17 januari 2026 – via Delpher.
- ↑ Henk van Gelder voor NRC (24 november 2008), Snel laten drogen en naar de krant.
- ↑ Stasarchief Amsterdam: Archiefkaart Waldemar Post
- ↑ Waldemar Post op Mensenlinq (geraadpleegd 17 januari 2026)