Vluchtslurf

Een vluchtslurf in 1850
Vluchtslurf

Een vluchtslurf is een uitvinding waarmee mensen van hoge gebouwen kunnen komen wanneer er bijvoorbeeld brand uitbreekt. De vluchtslurf lijkt van buiten loodrecht naar beneden te gaan, maar dit is niet het geval. In de slurf zit een draaiende binnenhoes en men glijdt daar langzaam naar beneden. Dit gaat zo langzaam, dat er meerdere mensen direct achter elkaar naar beneden kunnen.

De vluchtslurf is ontwikkeld voor een veilige en snelle evacuatie van personen bij bijvoorbeeld brand, rookontwikkeling, terrorisme of andere gevaarlijke situaties. Hij is eenvoudig en snel gebruiksklaar. De glijsnelheid van een typische vluchtslurf bedraagt maximaal 2,10 m/s. Vanaf een hoogte van 30 meter kunnen 8 à 10 mensen zichzelf binnen 2 minuten evacueren.

Men glijdt zittend op het binnenste glijdoek naar beneden en met rustige, constante snelheid bereikt men de buitenzijde van het pand. Dankzij de spiraalvormige constructie ontstaan er geen opstoppingen. Door de wrijving- en zwaartekracht blijven personen met verschillende lichaamsgewichten op veilige afstand van elkaar. Men landt veilig en zacht in de opvangcapsule op de grond.

De vluchtslurf is daarmee ook geschikt voor kinderen, mindervalide personen en ouderen.

De vluchtslurf is leverbaar tot 100 meter en daarmee geschikt voor veel hoogbouw.

Voor de productie worden uitsluitend zeer slijtvaste materialen met een extreme trek- en scheurvastheid gebruikt. Het buitendoek is (brandwerend) geïmpregneerd en hierdoor bestand tegen water, vuur en rook.

Zie ook