Vliegenstrontjesmos
| Vliegenstrontjesmos | ||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
![]() | ||||||||||||
| Taxonomische indeling | ||||||||||||
| ||||||||||||
| Soort | ||||||||||||
| Amandinea punctata (Hoffm.) Coppins & Scheid. (1993) | ||||||||||||
| Afbeeldingen op | ||||||||||||
| Vliegenstrontjesmos op | ||||||||||||
| ||||||||||||
Vliegenstrontjesmos (Amandinea punctata, synoniem: Buellia punctata (Hoffm.) A.Massal.) is een korstmossoort uit de familie Caliciaceae.
Determinatie
- Uiterlijke kenmerken
Vliegenstrontjesmos is een korstvormig korstmos met een bruine tot grijze kleur. Het thallus dun of middelmatig dik, met een glad oppervlak en bedekt met fijne wratten of knobbels. Soms is het thallus nauwelijks merkbaar en vervaagt het. De kleur varieert van lichtgrijs tot donkergrijs, soms met een bruinachtige of groenachtige tint. De apotheciën hebben een diameter van 0,2 tot 0,6 mm. Het zijn platte of bolle zwarte schijven met een dunne, ook permanente rand (excisulum). De soort heeft geen kenmerkende kleurreacties
- Microscopische kenmerken
De sporen worden gevormd per acht in een ascus. De bruine, soms iets versmalde sporen zijn 9–20 × 5–10 µm groot. Ze zijn tweecellig, acht van hen worden gevormd in elk sporenzakje. Hypothelium is bruin en hymenium 60–70 (100) µm dik. Er zijn eenvoudige of licht vertakte parafysen met gezwollen uiteinden.
Gelijkende taxa
Vliegenstrontjesmos wordt veel verward met gewoon purperschaaltje (Lecidella elaeochroma), die verschilt in het gladde, witgrijze thallus met glanzende zwart-purperen apotheciën en de voorkeur voor gladde schors van jonge bomen.
Ecologie
Vliegenstrontjesmos groeit zowel epifytisch als epilitisch. Het geeft de voorkeur aan zure schors.
Verspreiding
Vliegenstrontjesmos kent een kosmopolitische verspreiding. Het komt voor op alle continenten, inclusief Antarctica (hier werd het waargenomen op een granieten rots in Koningin Maudland). In Europa strekt het zich uit tot de Svalbard-archipel in het noorden.
In Californië is het een van de meest voorkomende korstmossen op bomen. Vanwege zijn tolerantie voor lage luchtvochtigheid is het een van de weinige epifytische korstmossen die aan bomen in de woestijnen van Californië groeien, waar het gewoonlijk groeit op het oude, droge hout van jeneverbessen, en soms gevallen pinyon-dennen en eiken, of op hun dode takken. Vergeleken met andere korstmossen is het bestand tegen luchtverontreinigende stoffen en andere gifstoffen zoals NO2 en SO2.
Fotogalerij
Sporen
Sporen
Externe links
- Vliegenstrontjesmos in het Nederlands Soortenregister
- Verspreiding in Nederland volgens NDFF Verspreidingsatlas
- Kaarten met waarnemingen:
