Carrière
Rossello was actief als profrenner tussen 1942 en 1957 en reed in die jaren voor verschillende wielerploegen, waaronder Wilier Triestina en Legnano. Zijn jaren bij Legnano bleken zijn succesvolste jaren; in beide jaren won hij zowel een etappe in de Giro, als etappes in de Tour. In 1948 moest hij tot de vijftiende etappe wachten tot hij als eerste over de streep mocht komen in de Ronde van Italië. In finishplaats Auronzo di Cadore finishte hij onder andere voor Aldo Ronconi. Amper een maand later won hij de tweede etappe in de Ronde van Frankrijk, in Dinard versloeg hij Louison Bobet en Jean Engels in de eindsprint. In 1949 was hij in de Ronde van Italië wederom succesvol in de tweede week, ditmaal zegevierde hij in de veertiende etappe voor Silvio Pedroni. In de Ronde van Frankrijk ging hij samen met landgenoot Bruno Pasquini in de aanval, beide renners hielden hun voorsprong vast en Rossello kwam in Lausanne als eerste over de finish.
Gedurende zijn carrière startte Rossello zestienmaal in een Grote Ronde, waarvan hij er twaalf uitreed. Zijn beste plaats in het eindklassement was in de Ronde van Italië van 1951, waar hij op een negende plek eindigde.
Rossello overleed op 20 januari 1989 op 65-jarige leeftijd in Alessandria.
Overwinningen
Resultaten in voornaamste wedstrijden
| (*) tussen haakjes aantal individuele etappeoverwinningen |
|
Privé
Rossello had twee zoons en zijn drie jaar jongere broer Vittorio was ook een professioneel wielrenner, hij overleed in 2016 op 90-jarige leeftijd.[1]
Bronnen, noten en/of referenties
