Vigathakumaran
| Vigathakumaran വിഗതകുമാരൻ | ||||
|---|---|---|---|---|
 | ||||
| Regie | J.C. Daniel | |||
| Producent | J. C. Daniel Janet Daniel | |||
| Scenario | J.C. Daniel | |||
| Hoofdrollen | J.C. Daniel J.K. Rosy | |||
| Montage | J.C. Daniel | |||
| Première | 7 november 1928 of 23 oktober 1930 | |||
| Genre | Drama | |||
| Taal | Geen | |||
| Land van herkomst |  India | |||
| (en) IMDb-profiel | ||||
| (mul) TMDb-profiel | ||||
| ||||
Vigathakumaran (വിഗതകുമാരൻ) is een Indiase stomme dramafilm uit 1928 (of 1930), geschreven, geproduceerd en geregisseerd door J.C. Daniel, die ook de hoofdrol vertolkte. Actrice P.K. Rosy was een Dalit die een vrouw van de hogere kaste Nair speelde, wat voor opschudding zorgde tijdens de première van de film in Thiruvandrum. Het was de eerste speelfilm in het Malayalam. Daniel wordt hierdoor gezien als de grondlegger van de Malayalam-filmindustrie. Vigathakumaran is een verloren film, waarvan geen kopie bewaard is gebleven.
Verhaallijn
Chandrakumar, de zoon van een rijke man in het Koninkrijk Travancore, wordt ontvoerd door de schurk Bhoothanathan en meegenomen naar Brits-Ceylon. De pogingen van zijn ouders om hem te vinden mislukken, en Chandrakumar groeit op als arbeider op een landgoed. De eigenaar van het landgoed, die Brit is, merkt hem op en na verloop van tijd wordt Chandrakumar opzichter. In die periode komt Jayachandran, een verre verwant van Chandrakumar, toevallig naar Ceylon. Bij toeval wordt hij door Bhoothanathan van al zijn bezittingen beroofd. Gestrand raakt hij bevriend met Chandrakumar en ze worden hechte vrienden. Ze reizen naar Travancore, waar Chandrakumars zus verliefd wordt op Jayachandran. Ondertussen probeert Bhoothanathan haar te ontvoeren, maar dankzij de tijdige tussenkomst van het duo wordt ze gered. Een litteken op Chandrakumars rug onthult zijn identiteit, wat uiteindelijk leidt tot de vreugdevolle hereniging van de familie.[1]
Rolverdeling
Ontvangst
De releasedatum van de film is onderwerp van discussie; er worden twee data genoemd: 7 november 1928 en 23 oktober 1930.[1] De meeste bronnen gaan uit van de vroegere datum, aangezien de latere datum is gebaseerd op een niet-geverifieerde kopie van een biljet over de film dat pas in 2003 aan het licht kwam. Sommige experts houden echter vast aan de releasedatum van 1930, waaronder R. Gopalakrishnan, die in 2006 een documentaire over Daniel maakte, en Rama Reddy, de eigenaar van de Capitol Cinema. Volgens hen werd de film uitgebracht op de latere datum.[5]
Vigathakumaran ging in première in het Capitol Theatre in Thiruvananthapuram.[1] De vertoning werd geopend door advocaat Malloor Govinda Pillai. Omdat het een stomme film was, was er in de bioscoop een verteller aanwezig die het verhaal en de situaties toelichtte. Ondanks het feit dat het de eerste film was die in Kerala werd gemaakt, kreeg de film te maken met hevige tegenstand van bepaalde orthodox-hindoeïstische groeperingen in de deelstaat, vanwege de aanwezigheid van een vrouw in de film. In die tijd werd in die streek acteren in films beschouwd als iets dat erger was dan prostitutie. Het was een periode waarin vrouwelijke rollen, zelfs in toneelstukken, door mannen werden gespeeld. Ook werd Rosy de toegang tot het theater ontzegd, omdat enkele hindoes van hogere kaste woedend waren dat een Dalit in de film een Nair-vrouw speelde. Tijdens de vertoning werden stenen naar het scherm gegooid, waardoor dit beschadigd raakte.[6]
Later werd de film vertoond in Alappuzha, een belangrijke havenstad in Kerala, in het Star Theatre. Daar was het publiek toleranter en werd de film met lof ontvangen. Er deed zich een klein probleem voor toen het scherm vervaagde en het publiek begon te joelen. De aankondiger legde uit dat, aangezien dit de eerste Malayalam-film was, er enkele kleine problemen konden optreden, en het publiek reageerde op deze verklaring met applaus. Er wordt gezegd dat J.C. Daniel zelf met de filmrol naar Alleppey kwam, omdat er slechts één kopie van de film bestond. De film werd ook vertoond in Kollam, Thrissur, Thalassery en Nagercoil. De vertoningen in Kollam en Thrissur leidden tot rellen, waaronder vernieling van apparatuur.[7]
De opbrengsten lagen ver onder de kosten. Omdat de film aan de kassa onvoldoende opbracht, kwam Daniel zwaar in de schulden, waardoor hij zijn apparatuur moest verkopen en zijn studio moest sluiten.[1]
Er is geen kopie van Vigathakumaran bewaard gebleven.[1] Tijdens de 90e verjaardag van de Malayalam-filmindustrie in Kozhikode in 2018 zei J.C. Daniels jongste zoon Harris Daniel,[8] dat hij de enige kopie van de film had verbrand als een daad van wraak op zijn oudere broer, die in de film te zien was. Harris was in 1928 zes jaar oud en werd door zijn broer gepest.[9]
Externe links
- (en)
Vigathakumaran in de Internet Movie Database
- 1 2 3 4 5 (en) Sarat, Shivani, Vigathakumaran: The Lost History of the First Malayalam Movie. pinklungi.com (31 juli 2023). Geraadpleegd op 10 januari 2025.
- ↑ S, Gautham, Of broken dreams. The New Indian Express (23 October 2020). Geraadpleegd op 27 May 2025.
- ↑ Singh, Neeraj Karan, Pandey, Ambar (2020). Preservation of culture through promotion of linguistic Cinema in India: A critical analysis. International Journal of Advanced Mass Communication and Journalism 1 (1). Geraadpleegd op 27 May 2025.
- 1 2 The pioneer. The Hindu (10 november 2013). Geraadpleegd op 27 May 2025.
- ↑ S., Gautham, Of broken dreams. The New Indian Express (23 October 2020). Geraadpleegd op 27 May 2025.
- ↑ "New media misrepresents role of women: Kumar Shahani". The Hindu (14 August 2010). Gearchiveerd op 25 January 2013.
- ↑ Pillai, Geetha Sunil, Dalit History Month: How the Caste System Buried Kerala's First Christian Filmmaker & Dalit Actress 97 Years Ago. The Mooknayak English - Voice Of The Voiceless (3 april 2025). Geraadpleegd op 20 May 2025.
- ↑ Anand, Shilpa Nair, "'The Lost Life' Revisited", The Hindu, 17 March 2013. Gearchiveerd op 23 december 2017. Geraadpleegd op 23 december 2017.
- ↑ A confession on the lost print of Vigathakumaran. The Hindu (7 May 2018). Geraadpleegd op 27 May 2025.