Vélodrome de Montréal

Vélodrome de Montréal
Het gebouw waar de baan zich tot 1989 in bevond, in 2005
Het gebouw waar de baan zich tot 1989 in bevond, in 2005
Plaats Montréal
Coördinaten 45° 34 NB, 73° 33 WL
Geopend 1976
Architect(en) Roger Taillibert
Beheerder René Cyr (1976-1982)
Bespelers Olympische Spelen 1976
Gesloten 1989
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

De Vélodrome de Montréal was een wielerbaan in Montréal die deel uitmaakte van het Olympisch park, dat werd gebouwd voor de Olympische Zomerspelen van 1976.

Geschiedenis

De start van de bouw van het volledige complex in Montréal startte in 1973, net als de bouw van de wielerbaan. Het ontwerp kwam van de Fransman Roger Taillibert uit Parijs. Origineel was het doel dat de baan voor de WK baanwielrennen 1974 af zou zijn. Dat kreeg men echter niet voor elkaar, zodoende vond dat WK plaats op het sportcomplex van de universiteit van Montréal.

De baan werd gemaakt van palissander en was destijds de enige overdekte wielerbaan in Noord-Amerika. De baan kende een hoek van 48 graden en was 333 meter lang.

De Canadese baanwielrenner René Cyr, die voor de Tweede Wereldoorlog meerdere nationale titels won en succesvol was in zesdaagsen, werd in 1976 aangesteld als directeur. Die functie bekleedde hij tot en met 1982.[1] Rond 1980 trok de baan steeds minder aandacht en kon deze minder vaak worden gebruikt, de kwaliteit nam dan ook snel af. In 1985 en 1988 vonden laatste nationale toernooien plaats en in 1989 werd de baan volledig gesloopt. Drie jaar later werd in het complex van de wielerbaan een museum geopend, het Biodôme de Montréal, dat zich middels replicas richt op Amerikaanse ecosystemen.

Het duurde tot 2015 tot er een volgende overdekte wielerbaan in Canada kwam, het Mattamy National Cycling Centre werd dat jaar in gebruik genomen.

Zie de categorie Vélodrome de Montréal van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.