Urszula Kozioł

Urszula Kozioł, pseudoniemen: Antooni Migacz, Mirka Kargol, Faun, U.K. en Uka (Rakówka, 20 juni 1931 – Breslau, 20 juli 2025) was een Poolse dichteres, schrijver van feuilletons en dramaturg.

Kozioł beëindigde in 1953 haar studie Poolse taal en letterkunde aan de universiteit van Wrocław. In dat jaar verschenen haar eerste gedichten in de krant Gazeta Robocnicza (Arbeiderskrant, van oorsprong uit 1891, sociaaldemocratisch en Pools-Duits).

In 1957 verscheen haar eerste dichtbundel Gumowe klocki (Rubberblokken). Sindsdien wordt ze wel gerekend tot de ‘zilveren generatie’ (pokolenie Współczesności).^[1] Sinds 1958 publiceerde zij in het tijdschrift Odra (Oder). Sinds 1972 kreeg zij daar de leiding.

Toch wordt vooral haar in 1963 gepubliceerde tweede dichtbundel, W rytmie korzeni (In het ritme van wortels), als haar doorbraak gezien. Haar gedicht ‘Recept voor een Vleesgerecht’ in die bundel is zowel poëtisch als vervreemdend: De laatste zin (En een gebogen nek) refereert aan de opvatting dat de plaats van de vrouw in de keuken is.

Ze publiceerde verder in het tijdschrift Współczesność (Heden, vandaag), het weekblad Tygodnik Kulturaln'y (Cultureel weekblad) en het tijdschrift Poezja (dichtkunst).

Haar prozaverhaal Postoje pamięc'i (Plaatsen van herinnering) uit 1964/5 gaat over het meisje Mirka, dochter van een leraar, die gedurende de Tweede Wereldoorlog opgroeit in een klein dorp. Czesław Miłosz vond dit een zeer authentiek verslag over het dorpsleven in die tijd.

Kozioł woonde in Wrocław. Ze overleed op 20 juli 2025 op 94-jarige leeftijd.^[2]