Tubisme

Tubisme is een term uit de kunstwereld dat twee betekenissen kent. Enerzijds verwijst het naar een door de kunstcriticus Louis Vauxcelles benoemde variant binnen het kubisme, waarbij kunstenaars als Fernand Léger cilindrische, buis- en bolvormige structuren in levendige kleuren gebruikten om beweging en dynamiek te suggereren. Anderzijds duidt de term op een schildertechniek, toegeschreven aan Georges Mathieu, waarbij verf rechtstreeks uit de tube op het doek wordt aangebracht.

Tubisme als variant van het kubisme is herkenbaar aan buis- en cilindervormige structuren in heldere kleuren. De stijl oogt grafisch, benadrukt geometrie en dynamiek, en bracht de esthetica van mechanica, machines en fabrieken in de moderne kunst.^[1][2][3] De term werd in 1911 geïntroduceerd door de kunstcriticus Louis Vauxcelles die spottend het vroege werk van Fernand Léger beschreef.^[4][5][6] Léger zelf gebruikte die term om het werk te beschrijven die hij na de Eerste Wereldoorlog ontwikkelde.^[7] Het zou eerder een uitstap richting popart zijn dan een formele kunststroming.^[8][9]

Georges Mathieu claimt de geestesvader te zijn van de term Tubisme als zijnde de techniek waarbij verf rechtstreeks uit de tube op het doek wordt gebracht.^[10] De techniek zelf was een uitvinding van zijn hand.^[11][12]