Trinity House-overeenkomst

De Trinity House-overeenkomst is een overeenkomst uit 2024 tussen het Verenigd Koninkrijk en Duitsland, die de koers uit moest zetten voor nauwere samenwerking in het defensie- en veiligheidsbeleid. Het is bedoeld als uiting van de heroriëntatie van het Verenigd Koninkrijk (Groot-Brittannië) op Europa.

De overeenkomst werd op 23 oktober 2024 in Londen ondertekend door de Duitse minister van Defensie, Boris Pistorius, en de Britse minister van Defensie, John Healey, om de bilaterale veiligheidssamenwerking te versterken en "de defensiesamenwerking op alle gebieden te verdiepen". De naam verwijst naar Trinity House in Londen, de plaats van ondertekening.

Achtergronden

Op 31 januari 2020 was de Brexit in werking getreden. De regeringen van de Conservatieve Partij kozen voor wat een harde Brexit genoemd wordt, met uittreding uit de Europese Douane-unie en de Europese interne markt.

Op 22 februari 2022 trokken troepen van de Russische Federatie Oekraïne binnen. Veel Europese regeringen wilden Oekraïne helpen, inclusief de Britse regering. Daarbij zat de Brexit in de weg, doordat (wapen)bedrijven voortdurend vergunningen nodig hadden om te handelen, terwijl inspecties bij grenzen veel tijd, moeite en geld kostten.

Op 5 juli 2024 moest de conservatieve premier van Groot-Brittanië. Rishi Sunak, het veld ruimen en werd Labour-leider Keir Starmer de nieuwe eerste-minister. Toen Starmer duidelijk maakte dat hij mogelijkheden zocht voor verbetering van de relaties met EU-landen, reageerde de Duitse regering positief.

Projecten

De overeenkomst bevat een reeks punten voor samenwerking op de vlakken van lucht-, land-, zee-, ruimte- en cybermacht:

  • Versterking van de defensie-industrie in beide landen
  • Versterking van de oostflank van de NAVO
  • Ontwikkeling van nieuwe langeafstandswapens
  • Bescherming van kritieke onderwaterinfrastructuur
  • Verkenningsvluchten van de Duitse strijdkrachten vanuit Schotland
  • Samenwerking op het gebied van luchtverdedigingssystemen
  • Voortdurende steun aan Oekraïne
  • Nieuwe discussieformats voor samenwerking
  • Onbemande luchtvaartuigen en hun netwerken:
    • Global Combat Air Programme (GCAP), een samenwerkingsverband van het Verenigd Koninkrijk, Italië en Japan voor het bouwen van “next generation fighter aircraft”
    • Future Combat Air System (FCAS), oorspronkelijk een samenwerkingsverband van Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk om “gevechtsvliegtuigen van de zesde generatie” te gaan bouwen; later uitgebreid met andere landen en deelnemende bedrijven.

Bronnen

Dit artikel is uitgegeven door Wikipedia. De tekst is beschikbaar onder Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0, tenzij anders vermeld. Voor de mediabestanden kunnen aanvullende voorwaarden gelden.