Tracey Emin

Tracey Emin
2007
2007
Persoonsgegevens
Geboren Croydon (Londen), 3 juli 1963
Geboorteland Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk
Nationaliteit Brits
Opleiding en beroep
Opleiding gevolgd aan Goldsmiths College, Royal College of Art, University for the Creative Arts, King Ethelbert School, Kent Institute of Art & DesignBewerken op Wikidata
Beroep verkoper, prentkunstenaar,[1] fotograaf,[2][3][4][1][5] tekenaar,[1] videokunstenaar,[2][6][4][7][1][8] installatiekunstenaar,[4][9][1] beeldhouwer,[2][4][1] kunstschilder,[2][4][1] conceptueel kunstenaar,[2] bouwkundig tekenaar,[4] textielkunstenaar,[4][10] filmregisseur, kunstenaar[11]Bewerken op Wikidata
Oriënterende gegevens
Stijl Young British Artists[1]Bewerken op Wikidata
Bekende werken Everyone I Have Ever Slept With 1963–1995Bewerken op Wikidata
Werklocatie Londen[12]Bewerken op Wikidata
Erkenning en lidmaatschap
Lid van Young British Artists, Royal Academy of ArtsBewerken op Wikidata
Prijzen en erkenningen Commandeur in de orde van het Britse rijk, 100 Vrouwen (2024)[13]Bewerken op Wikidata
RKD-profiel
(en) IMDb-profiel
Website
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur

Tracey Emin (Londen[14], 3 juli 1963) is een Brits kunstenares.

Emin werd geboren in de Londense wijk Croydon. Haar moeder was Engels, en haar vader Turks-Cypriotisch. Ze behoort tot de Young British Artists. Haar werk staat bekend als controversieel[15][16], maar ook als conceptueel en autobiografisch. Ze schildert, tekent, maakt beeldhouwwerken, doet aan fotografie en handwerken. Haar werk wordt internationaal geëxposeerd.

Biografie

Emin studeerde tussen 1987 en 1989 schilderkunst aan het Royal College of Arts te Londen. In 2005 bracht ze een autobiografie uit, genaamd Strangeland. Sinds 2011 is ze verbonden aan de Royal Academy als docent.

Erkentelijkheden

In 1999 werd ze genomineerd voor de Turner Prize. In 2007 mocht ze het VK vertegenwoordigen op de Biënnale van Venetië. In 2012 mocht ze de affiche voor de Olympische Spelen ontwerpen.

Kunstwerken (selectie)

  • My bed
  • The perfect place to grow[17]
  • Everyone I have ever slept with 1963–1995
  • I promise to love you
  • The more of you the more I love you (2017), Amsterdam
  • love and death (2018), neon-werk in station St. Pancras International Londen.
Dit artikel is uitgegeven door Wikipedia. De tekst is beschikbaar onder Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0, tenzij anders vermeld. Voor de mediabestanden kunnen aanvullende voorwaarden gelden.