Torre di Porto Palo

De Toren van Porto Palo of Torre di Porto Palo staat aan de kustlijn van het plaatsje Porto Palo, dat een wijk is van de Siciliaanse gemeente Menfi, Italië. De toren is gebouwd eind 16e eeuw om Arabische piraten weg te houden. De Torre di Porto Palo werd tezamen met andere torens aan de zuidwestkust van Sicilië gebouwd: de Torre de la Betrayale in Sciacca, de Torre di Monterosso en in Campobello di Mazara de drie torens Torre de la Tre Fontane, de Torre de Mazara en de Torre de Saurello.^[1]

Keizer Karel V, koning van Spanje en onder meer ook van Sicilië, gaf het bevel aan de onderkoning van Sicilië Juan de Vega y Enriquez de Acuna (1507-1558) militaire bouwwerken aan te vatten. De reden was dat Arabische piraten langs de zuidkust binnendrongen in het Spaanse koninkrijk Sicilië. Ze roofden en namen inwoners mee om losgeld te vragen voor de vrijkoop. Bij de Sicilianen leefde er angst.

Juan de Vega belastte de Florentijn Camillo Camilliani met de bouw van torens. Camilliani was een militair ingenieur en had ervaring met het bouwen van wachttorens. De functie van de torens was meer dan verdediging of afschrikking. De torens moesten onderling een communicatiesysteem opzetten met vlaggen, rotjes en vuurpijlen; op deze manier konden de Spaanse infanterie en cavalerie zich gecoördineerd verplaatsen bij een overval.

De Toren van Porto Palo werd afgewerkt in 1583. Sindsdien heet de rotspunt met de toren Punta Palo. De hertog van Terranova was verplicht de soldij van een artillerist te betalen. Twee andere artilleristen werden betaald door de Spaanse overheid, doch de hertog mocht hen uitkiezen.

In latere eeuwen, in de tijd van het Bourbonregime over Napels en Sicilië, werd de Toren van Porto Palo gebruikt als uitvalbasis door gewapende opstandelingen. Menig guerrillagevecht vond hier plaats. Dit bleef de situatie tot in de 19e eeuw, bij de val van het huis Bourbon in 1860-1861 in het koninkrijk der Beide Siciliën.

De toren is niet te bezoeken.

De Toren van Porto Palo staat op een rotspunt. Hij bestond uit drie delen. De basis had een afgeknotte piramidevorm van 10,9 m hoogte. De eerste verdieping is kubusvormig van 11,5 m hoog. Daarboven stond een dakterras die afgeschermd was met kantelen.

De buitenmuur is 2,4 m dik en de binnenmuur 0,8 m.^[2]

Op het gelijkvloers zijn er vier kamers, waarvan een diende als waterreservoir. De toegang tot de eerste verdieping verliep via een losse ladder aan de buitenmuur aan de zeezijde. De eerste verdieping was de verblijfplaats van de soldaten. Op het dakterras stond een kanon en werd alle munitie opgeslagen. De bovenste verdieping bestaat niet meer.