Tong zi dan

Een normaal kippenei, dat een tóng zǐ dàn wordt wanneer het wordt gekookt in de urine van kleine jongetjes.

Tong zi dan (Mandarijn: 童子蛋; Pinyin: tóng zǐ dàn; Nederlands: Jongetjes-ei of kleinejongens-ei), ook bekend onder de Engelstalige naam: Virgin boy egg, is een delicatesse uit Dongyang, China, het betreffen kippeneieren die worden gekookt in de urine van prepuberale jongetjes, preferabel niet ouder dan 10 jaar.[1][2][3] De eieren worden al eeuwenlang in Dongyang gegeten, vooral in de lente en de zomer.[4] In de traditionele Chinese geneeskunde worden positieve gezondheidseffecten toegekend aan de eieren. Zo zouden de eieren het yin voeden, oververhitting tegengaan in de zomer, bloedingen stelpen, bloedstuwingen opheffen en gewrichtspijn voorkomen. Voor deze claims bestaat overigens geen wetenschappelijke grond. De eieren zijn in 2008 opgenomen in de lijst van immaterieel cultureel erfgoed van de stad Dongyang.[5][6][7]

Alternatieve naam

Kleinejongens-eieren zijn tevens bekend als: tóngzǐ niào zhǔ jīdàn (traditionele karakters: 童子尿煮雞蛋 en vereenvoudigde karakters: 童子尿煮鸡蛋), letterlijk: in jongensurine gekookt kippenei.

Etymologie

  • Tóng zǐ dàn is de Pinyin transcriptie van de hanzi: 童子蛋. Het is een substantiefsamenstelling van 童 [tóng] "kind"; 子 [zǐ] "zoon" en functioneert tevens als diminutiefpartikel; en 蛋 [dàn] "ei". Tóng zǐ dàn, kan grofweg worden vertaald als: jongetjes-ei of kleinejongens-eieren.
  • Tóngzǐ niào zhǔ jīdàn is de Pinyin transcriptie van de hanzi: (TK) 童子尿煮雞蛋 of (VK) 童子尿煮鸡蛋. Het is een samenstelling van 童 [tóng] "kind"; 子 [zǐ] "zoon" en functioneert tevens als diminutiefpartikel; 尿 [niào] "urine"; 煮 [zhǔ] "koken"; 煮/鸡 [jī] "kip"; en 蛋 [dàn] "ei". Tóngzǐ niào zhǔ jīdàn, kan grofweg worden vertaald als: in jongensurine gekookt kippenei.

Aanleiding

In de regio rondom Dongyang bestaat al eeuwenlang de overtuiging dat het innemen van urine of het bezinksel uit urine positieve effecten heeft op de gezondheid. Het is onbekend waarom dit specifiek de urine van prepuberale jongetjes moet zijn. Op basisscholen en in kinderdagverblijven in Dongyang worden jongetjes onder de leeftijd van 10 jaar oud aangespoord te urineren in daarvoor geplaatste plastic emmers. Jongetjes die ziek zijn óf verkouden moeten naar een regulier toilet, hun urine wordt als ongeschikt beschouwd. De emmers worden verzameld door de verkopers van de kleinejongens-eieren.[8]

Bereiding

Het gerecht wordt bereid door de eieren eerst in de urine te weken, waarna het mengsel op een fornuis wordt verhit. Na het koken worden de eierschalen gekraakt en worden de eieren terug in de urine geplaatst. De gebruikte urine wordt vervolgens vervangen door verse urine en het proces wordt herhaald. Het weekproces conserveert de eieren in de urine en het gehele proces duurt doorgaans 24 uur. Volgens sommige recepten kunnen ook verschillende kruiden worden toegevoegd. Wanneer de eieren klaar zijn, hebben de eiwitten een bleekgouden kleur en kleuren de dooiers groen. Tóng zǐ dàn lijken qua conserveringsproces en historische oorsprong op Duizendjarig ei, hoewel Duizendjarige eieren veel populairder zijn en bij de bereiding geen urine wordt gebruikt.[1][9][3]

Zie ook

  • Urinetherapie - Gebruik waarbij men gelooft in een positief effect op de gezondheid door het tot zich nemen van de eigen urine.
  • Duizendjarig ei
Dit artikel is uitgegeven door Wikipedia. De tekst is beschikbaar onder Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0, tenzij anders vermeld. Voor de mediabestanden kunnen aanvullende voorwaarden gelden.