Ton Bakhuis

Ton Bakhuis
Persoonlijke informatie
Bijnaam TonBewerken op Wikidata
Geboortedatum 5 juni 1953Bewerken op Wikidata
Geboorteplaats Den HaagBewerken op Wikidata
Overlijdensdatum 17 april 2020Bewerken op Wikidata
Overlijdensplaats Den HaagBewerken op Wikidata
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Anthonius (Ton) Bakhuis (Den Haag, 5 juni 1953 – Den Haag, 17 april 2020) was een Nederlands (zaal-)voetballer.

Hij was zoon van A.Th. de Haan en A. Bakhuis. Bakhuis was van huis uit bouwvakker in Den Haag.

Veld

In zijn vrije tijd was hij keeper bij amateurclub RVC. Van daaruit werd hij geselecteerd voor het Nederlands Amateur Elftal van Arie de Vroet, dat in 1976 tegen Frankrijk speelde voor kwalificatie voor de Olympische Zomerspelen 1976. Nederland verloor met 4-0 waardoor het werd uitgeschakeld.[1] Datzelfde jaar schorste de KNVB hem vanwege gedoe met vergoedingen; zijn reactie was: "ik ben voetballer, geen boekhouder".[2] Voetballen in 1980 viel deels in het water toen Bakhuis tijdens een oefenpartijtje zijn been brak. Bij RVC trainde hij onder meer onder Karel Jansen en Aad de Mos. Een transfer naar het betaald voetbal beginnend bij SVV ging net niet door.

Zaal

Bakhuis stapte in 1985 (na een jaar combinatie veld en zaal) over naar zaalelftal FC Snoekie. Later volgden nog Transvaal, Ceverbo (VIOS op het veld) en Postalia. Ook toen werd hij geselecteerd voor het Nederlands zaalvoetbalteam, ditmaal door Evert Theunissen, In 1989 mocht hij, alhoewel 35 jaar oud en ruim honderd kilo wegend naar het WK Zaalvoetbal. In die tijd werd hij wel vergeleken met veldkeeper Piet Schrijvers. Hij was zich bewust van zijn traagheid; hij dook het liefst niet, als hij op de grond lag, lag de bal al in het net, aldus Bakhuis, werkend voor de PTT in 1989. [3] Hij werd in die jaren ook nog zaalvoetballer van het jaar (1984/1985). Hoogtepunt in zijn loopbaan was het Wereldkampioenschap zaalvoetbal 1989, Nederland verloor in Sportpaleis Ahoy in Rotterdam de finale van Brazilië (2-1). Dieptepunt was een dubbele beenbreuk in 1993. Hij zou circa 28 wedstrijden voor het Nederlands team spelen.

Ton Bakhuis overleed op 66-jarige leeftijd. In zijn straat in Den Haag deed de buurt hem tijdens de coronapandemie uitgeleide met een erehaag (met onderlinge afstand).[4] Hij werd gecremeerd op Ockenburgh.